Ocena brak

Rozbicie dzielnicowe - Rozwój miast i życia miejskiego

Autor /Racibor Dodano /03.11.2011

Postępy osadnictwa szły w parze z rozwojem miast. Z jednej strony był to proces narastania elementów gospodarki towarowo-pieniężnej, a z drugiej w grę wchodziła świadoma akcja zakładania miast, która nawet zakłócała proces samorzutnej urbanizacji. W różnych dzielnicach Polski proces urbanizacyjny był różny. W sieci miast w Polsce znikoma była liczba miast dużych. Największe wówczas miasta, Gdańsk i Wrocław, znajdowały się poza granicami Królestwa. Największym miastem w zjednoczonym państwie był Kraków.

Wiek XIV był okresem formowania się rzeczywistego społeczeństwa miejskiego, oddającego się zawodowo zajęciom rzemieślniczym i handlowym, separującego się od innych grup społecznych. W planie było zlikwidowanie wójtów dziedzicznych i separacja miast w stosunku do otoczenia. Temu celowi służyły powstające mury miejskie.

W życiu miejskim dużą rolę odgrywała organizacja rzemiosła. Stawiano na jakość. Nie rozwinęły się u nas organizacje zawodowe kupców.

Podobne prace

Do góry