Ocena brak

Rozbicie dzielnicowe - Podziały polityczne w dzielnicy kujawsko - mazowieckiej

Autor /Racibor Dodano /03.11.2011

Jeszcze za życia Konrada mazowieckiego zarysował się podział jego księstwa na część kujawską, którą oddał w 1233 roku pod władzę swego syna, Kazimierza, oraz mazowiecką, w której władzę powierzył drugiemu synowi, Bolesławowi. Świeżo oderwaną przez siebie od Krakowa ziemię łęczycko-sieradzką przyłączył Konrad najpierw do terytorium Bolesława, a następnie sam osiadł w tej nowej dzielnicy, przypuszczalnie po to, aby być bliżej Krakowa.

Po rychłej śmierci Bolesława, Mazowsze weszło w posiadanie jego brata, Ziemowita. Po jego śmierci Mazowsze rozpadło się na dzielnicę płocką oraz czerską. Po śmierci Konrada, w 1294r zostało scalone i pod jedną władzą przetrwało do 1313r.

Zupełnie inne losy były dzielnicy kujawsko-łęczycko-sieradzkiej. Jeszcze za życia Kazimierza, najstarszy jego syn, Leszek Czarny, otrzymał Łęczycę i Sieradz. Natomiast po śmierci Kazimierza, Kujawy objął jego drugi syn, ZIemomysł. Kiedy trzech pozostałych synów Kazimierza (Władysław Łokietek, Kazimierz II i Ziemowit) dostało swoje ziemie. Ziemowit, jako najmłodszy, osiadł w Dobrzyniu, a Łokietek z Kazimierzem II dzielili rządy na Kujawach brzeskich i w Łęczycy. Po śmierci Leszka Czarnego Łokietek objął Sieradz. Kujawy inowrocławskie Ziemomysła miały trzech sukcesorów, a księstwo dobrzyńskie Ziemowita - aż czterech.

Jeszcze za życia Konrada mazowieckiego, jego dzielnica stanęła wobec najazdów jęćwięskich. Aby się przed nimi zabezpieczyć, Konrad osadził część rycerzy dobrzańskic w Drohiczynie. Dobrzyńcy napadów nie zdołali powstrzymać, a ich działalność wygasła. Około połowy XIII w. Drohiczyn odpadł od Mazowsza. Najazdy Jąćwięgów ciągnęły się jeszcze kilkadziesiąt lat, a jeden z ostatnich (w 1282r.) sięgnął aż do Małopolski. Równocześnie książęta Mazowieccy utzrymywali niemal nieprzerwanie przyjazne stosunki z Rusią.

Podobne prace

Do góry