Ocena brak

Roślinność strefy zwrotnikowej i podzwrotnikowej

Autor /Sebek123 Dodano /28.05.2011

Zwrotnikowa strefa klimatyczna charakteryzująca się wysokimi tempe­raturami i bardzo niskimi opadami stwarza roślinności specyficzne warunki bytowania. Na jej obszarach roślinność przystosowała się do braku wilgoci - jest bardzo skąpa i nigdzie nie tworzy zwartej pokrywy. W zależności od ilości porośniętej powierzchni i przeważających gatunków roślin w strefie zwrotnikowej wyróżniamy pustynie i półpustynie.

W strefie podzwrotnikowej warunki życia roślin zależą od okresu, w którym występuje pora deszczowa. W strefie tej ze względu na duże zróżnicowanie warunków klimatycznych występują: wiecznie zielone lasy i zarośla twardolistne oraz lasy monsunowe.

Pustynie - na obszarach pustynnych roślinność występuje sporadycznie, tzn. po obfitych, lecz bardzo rzadkich opadach. Pustynia „zakwita" wtedy roślinami żyjącymi tylko przez jeden okres wegetacyjny. Są to tzw. terofity, które mogą przetrwać bardzo długi okres su­szy w postaci nasion. Na pustyniach kamienistych spotyka się karłowate drzewa i krzewy rosnące w głębokich szczelinach skalnych. Pustynie piaszczyste i żwirowe pozbawione są roślin­ności z wyjątkiem miejsc, w których wody gruntowe znajdują się blisko powierzchni ziemi. W miejscach tych powstają oazy, w których rosną palmy daktylowe, akacje i tamaryszki.

Półpustynie - obszary, na których szata roślinna pokrywa ok. 10% po­wierzchni. Półpustynie stanowią formację przejściową między pustynią i sawanną lub ciernistymi lasami. Rosną tu głównie su-kulenty, tj. rośliny mogące gromadzić wodę w liściach lub pędach na okres suszy i sklerofity, czyli skrajnie sucholubne trwałe rośli­ny o zdrewniałych łodygach i stwardniałych liściach. Sklerofity rosną kępkami w postaci krzewów i krzewinek o bardzo małych liściach i licznych cierniach. Mają bardzo długie korzenie i mimo utraty wewnętrznej wilgoci nie umierają, lecz żyj ą życiem utajo­nym. Na półpustyniach rosną również byliny, kaktusy i wilczo­mlecze oraz rośliny słonolubne mające charakterystyczne niebie-skawozielone zabarwienie. Wyróżnia się kilka typów półpustyń, a mianowicie: akacjową, piołunową i piołunowo-wrzosową.

Wiecznie zielone lasy i zarośla twardolistne - rosną na obszarach klimatu śródziemnomorskiego, w którym pora sucha występuje w okresie lata. Rosnące tu drzewa nie są wysokie, mają niewielkie skórzaste liście odbijające promienie słoneczne oraz grubą korę. Podsta­wowymi gatunkami są laury, mirty, oleandry, oliwki, dąb korkowy, bukszpan i cytrusy. Występują również niskie palmy. Pierwotna roślinność tego obszaru została silnie zniszczona przez człowie­ka. W jej miejsce pojawiła się formacja wtórna w postaci twardo-listnych kolczastych zarośli, zwanych makią. Tworzą j ą zarośla pistacji, mirtów oraz karłowate drzewa. Odpowiednikiem makii w Ameryce Północnej jest chaparral, a na półkuli południowej lasy qucbracho. W tej samej strefie w Ameryce Północnej rosną wiecznie zielone, iglaste sekwoje, natomiast we wschodniej Australii lasy eukaliptusowe z akacjami i trawami w podszyciu.

Lasy monsunowe - bujne, bogate florystycznie lasy, w których najwyższe piętro stanowią magnolie, niższe - drzewa i krzewy szpilkowe, podszycie - liczne gatunki traw. Najbardziej charakterystyczną trawą jest bambus o zdrewniałej łodydze i bardzo dużych wyso­kościach. Lasy monsunowe na obszarach skrajnie wilgotnych, np. w Nowej Zelandii, w porze deszczowej przypominają wyglądem las równikowy.

Podobne prace

Do góry