Ocena brak

Ropucha paskówka

Autor /Bill Dodano /12.01.2012

Rodzina ropuchowate (Bulonidae)

Wygląd: średniej wielkości, krępa ropucha o długości przeważnie 6-7, wyjątkowo ponad 8 cm. Środkiem grzbietu biegnie wąska, żółtawa, ale często również biaława lub czerwonawa wstęga, której obecność jest cechą charakterystyczną dla tego gatunku. Zaczyna się między oczyma i ciągnie się przez cały grzbiet aż do kloaki. W rzadkich przypadkach brak tego charakterystycznego paska. Pozostała część grzbietu ubarwiona brązowa-wo, szarobrązowo lub lekko zielonkawo, pokryta niewyraźnymi, ciemnymi plamami, jednak tworzony przez nie rysunek barwny nie jest tak widoczny jak u r. zielonej. Położone z tyłu głowy parotydy biegną równolegle względem siebie i w tylnej części nie rozchodzą się na boki tak jak u r. szarej. Źrenica jest ustawiona poziomo; złotawej barwy tęczówka ma srebrzysty połysk.

Malutka błona bębenkowa zazwyczaj trudna do zauważenia.

Całą powierzchnię grzbietu pokrywają większe i mniejsze brodawki, na których znajdują się czerwonawe punkty. Strona brzuszna ubarwiona żółtoszaro i czasem nieznacznie plamista. Typowe dla ropuchy paskówki są również stosunkowo krótkie, silne nogi, wskutek czego nie może skakać tak jak inne gatunki ropuch. Przeważnie wykorzystuje je do całkiem zwinnego biegu i w ruchu przypomina biegnącą mysz, zwłaszcza obserwowana o zmierzchu.

Samiec ma na podgardlu pojedynczy rezonator, nadymany kuliście w czasie wydawania głosu. Trwające 1-2 sekundy dźwięki, przypominające trele kanarka, brzmią jak „err..." Przeważnie kilka samców wydaje trele chóralnie i dźwięki te są dobrze słyszalne w bezwietrzną noc z odległości ponad kilometra. Inaczej niż u samca r. zielonej, którego głos godowy wznosi się i opada, trel samca r. paskówki zaczyna się i urywa nagle. W porze godowej rozwijają się u samca modzele godowe na górnej i wewnętrznej stronie trzech zazwyczaj nieco większe od samców.  

Występowanie: zach. i środk. Europa do pn.-zach. Rosji oraz w niektórych rejonach Anglii i w pd.-zach. Irlandii. Nie występuje na południe od Alp. W wielu częściach środk. Europy jest najrzadszym gatunkiem ropuchy. W Polsce rzadka, notowana z kilkudziesięciu stanowisk rozproszonych na obszarze całego kraju poza górami, pod ochroną gatunkową.  

Środowisko: na glebach piaszczystych w dolinach rzecznych i na nizinach; najbardziej odpowiednimi środowiskami są stanowiska nasłonecznione, suche, pokryte luźno rosnącą roślinnością. Ropuchę paskówkę spotyka się w żwirowniach, opuszczonych kamieniołomach, na rozległych hałdach gruzu lub piaszczystych wydmach; w tym ostatnim przypadku wykorzystuje do rozrodu słonawe wody przybrzeżne. W górach spotyka się ją do 1200 m n.p.m.

Tryb życia: ropucha paskówka najchętniej spędza dzień zagrzebana w luźnym, piaszczystym podłożu. Sprawnie wykorzystuje do tego celu również przednie nogi. Dobrze się również wspina i wdrapuje na mury, w szczelinach których szuka kryjówek zimowych.

Rozród: kopulacja i składanie jaj odbywa się zależnie od pogody od końca marca do początku czerwca w płytkich, ubogich w związki pokarmowe zbiornikach wodnych. Podwójny sznur skrzeku ma zwykle ponad metr długości i zawiera ponad 1000 jaj. Kijanki dość szybko przeobrażają się w małe ropuszki, mające nieco ponad 1 cm długości.

Pokarm: owady, pająki, wije i skąposzczety.

Uwagi: ropucha paskówka wybiera jako miejsca rozrodu zalane żwirownie lub doły po wydobyciu piasku. „Rekultywacja" takich zbiorników niszczy miejsca rozrodu i zagraża przetrwaniu gatunku.

Podobne prace

Do góry