Ocena brak

ROMMEL ERWIN (1891-1944) - feldmarszałek

Autor /mati Dodano /28.02.2011

Oficer niemiecki od 1910 r., w cza­sie 1 wojny światowej jako porucz­nik został odznaczony najwyższym odznaczeniem „Pour le Merite". Zwrócił na siebie uwagę Hitlera w 1937 r. po opublikowaniu książ­ki Infanterie greift an (Piechota atakuje) i otrzymał stanowisko sze­fa ochrony Głównej Kwatery Fiihrera. Sławę zyskał w maju 1940 r., gdy dowodzona przez nie­go 7 dywizja pancerna odniosła błyskotliwe skucesy we Francji.W styczniu 1941 r. objął dowodze­nie wojskami niemieckimi wysła­nymi przez Hitlera do Afryki Północnej na pomoc wojskom wło­skim (*Afrika Korps).

Od 13 lutego 1941 r. dowodził ko­lejno korpusem, grupą i armią pan­cerną a od marca 1943 r. Grupą Ar­mii „Afryka" (Heeresgruppe „Afri-ka"), złożoną z wojsk niemieckich i włoskich. Jego atutem stała się doskonała taktyka oparta na do­świadczeniach z działań wojen­nych na zachodzie Europy; okazał się mistrzem w operowaniu od­działami pancernymi, artylerią przeciwlotniczą i lotnictwem. Za­rzucano mu jednak, że nie liczy się z realnymi możliwościami swoich wojsk; podejmował ryzykowne de­cyzje i, owładnięty żądzą „dotarcia do piramid", zaniedbywał odpo­wiedniego zabezpieczenia logi­stycznego podejmowanych opera­cji.

Nie udało mu się uzyskać nie-będnych dostaw broni, materiałów pędnych i amunicji dla swoich wojsk. Stało się to główną przy­czyną (obok rozszyfrowania przez wywiad brytyjski depesz z *Enig-my, co pozwalało aliantom poznać plany sił niemiecko-włoskich) klę­ski jego wojsk w bitwie pod el *Alamejn w 1942 r. 9 marca 1943 r. przekazał gen. von Arni-mowi dowodzenie wojsk w Tune­zji i odleciał do Europy.

Od sierp­nia dowodził Grupą Armii B w północnych Włoszech, gdziewe wrześniu 1943 r. kierował rozbrojeniem wojsk byłego sprzymierzeńca. Od początku 1944 r. na Grupie Armii „B" spo­czął ciężar walki z desantem Sprzymierzonych (*Normandia). W tym okresie prawdopodobnie związał się ze spiskowcami planu­jącymi obalenie Hitlera, choć nie brał bezpośredniego udziału w przygotowniach do zamachu w Kętrzynie 20 lipca 1944 r. 17 lip­ca we Francji odniósł ciężką ranę w wyniku ataku brytyjskiego my­śliwca na samochód, którym je­chał. Po powrocie do rodzinnej miejscowości został zmuszony przez wysłanników Hitlera do sa­mobójstwa ze względu na odkrycie jego powiązań z opozycją.

Był odznaczony najwyższym odzna­czeniem Krzyżem Rycerskim z Li­śćmi Dębowymi, Mieczami i Bry­lantami, jako pierwszy oficer wojsk lądowych i jeden z czterech feldmarszałków.

Podobne prace

Do góry