Ocena brak

ROMANTYCZNOŚĆ, ballada A. Mickiewicza

Autor /monia25 Dodano /21.03.2012

ROMANTYCZNOŚĆ (inc. „Słuchaj, dzieweczko!"), ballada A. Mickiewicza (69 wersów o zróżnicowanej długości, układzie rymowym i stroficznym), powst. w styczniu 1821, otwierająca cykl —> Ballad i romansóww t. 1 Poezji, Wilno 1822. Wiersz programowy, stanowiący poet. wstęp do cyklu, koncentruje się na kluczowych dla —> romantyzmu problemach ludowości jako określonego stosunku do świata, a nie lit. ornamentu, oraz rzeczywistości niedostępnej ludzkiemu poznaniu rozumowemu, ale otwartej przed intuicją („czuciem"), widzeniem wewn., związanym z emocjonalną, nie intelektualną sferą ludzkich doznań. Wobec wizji spotkania ze zmarłym kochankiem obłąkanej z żalu Karusi narrator solidaryzuje się z pełną wiary i współczucia reakcją „gminu"; w odpowiedzi „starcowi", którego wzgardliwy komentarz jest parafrazą fragm. antyromant. rozprawy Jana Śniadeckiego —> O pismach klasycznych i romantycznych (1819), rzuca wyzwanie ograniczeniom ciasnego racjonalizmu: „Czucie i wiara silniej mówi do mnie Niż mędrca szkiełko i oko." Balladę kończy ogromnie spopularyzowany, niejednoznacznie (w kategoriach poznawczych bądź czysto moralnych) interpretowany apel: „Miej serce i patrzaj w serce!" W postaci Karusi wyzyskał poeta bliską mu tradycję lit.: Szekspirowską Ofelię (utwór ma motto z Hamleta), postacie z powieści L. Sterne'a, z pieśni lud. zebr. przez J.G. Herdera, z ang. ballady romantycznej. Przekłady: franc., niem., czes., słowac., ros., ukr., serb.-chorw., ang. i włoski.

Wvd. —> Ballady i romanse.

Podobne prace

Do góry