Ocena brak

Rola położnej w okresie oznaczania profilu biofizycznego płodu

Autor /demetrio Dodano /09.06.2014

Personel medyczny, (lekarz, położna), po zapoznaniu się ze stanem zdrowia ciężarnej/rodzącej oraz dobrostanem płodu na podstawie wywiadu, badania położniczego, osiuchiwania tętna płodu i zapisu KTG, ocenia stopień zagrożenia płodu oraz informuje pacjentkę, w przypadku podejrzenia o niedotlenienie płodu, o innych możliwościach diagnostycznych oceny stanu płodu (np. teście Manninga).

Konieczność przeprowadzenia dodatkowego badania jest zawsze kojarzona przez pacjentki z negatywnymi odczuciami, takimi jak lęk o stan płodu, obawa przed powikłaniami i rozdrażnienie. Jednym z ważnych czynników, które pomagają pacjentce zaakceptować badanie, jest werbalne uzasadnienie konieczności jego przeprowadzenia korzyściami diagnostycznymi i terapeutycznymi oraz zapoznanie ciężarnej z istotą i' celem badania, podkreślając jego nieinwazyjny charakter. Pacjentka nie wymaga specjalistycznego przygotowania fizycznego ani psychicznego do testu Manninga, lecz analizując wskazania do testu, należy sądzić, że u tych pacjentek ciąża jest zawsze w pewnym stopniu zagrożona. Ten stan niepewności o dobrostan dziecka powoduje u kobiety stres, który niekorzystnie wpływa na jej stan psychiczny. Samopoczucie ciężarnej w tym czasie będzie uzależnione również od jej ogólnego stanu zdrowia, rzeczywistego, i subiektywnego zagrożenia ciąży, konstrukcji psychicznej, statusu społecznego rodziny i relacji emocjonalnych w rodzinie. Wyżej wymienione czynniki często sprawiają, że pacjentka wymaga wsparcia emocjonalnego, które według Shaefera dotyczy ekspresji uczuć, troski i zainteresowania cudzymi problemami. Wsparcie emocjonalne udzielane przez położne jest to działanie polegające na łagodzeniu napięć związanych z chorobą powodującą zagrożenie ciąży, pozytywne nastawienie ciężarnej do metod postępowania diagnostyczno-terapeutycznego, zapewnienie poczucia bezpieczeństwa pacjentki i jej dziecka podczas pobytu w szpitalu i nawiązanie właściwej komunikacji z podopieczną. Powyższe działania stanowią podstawę sukcesu terapeutycznego.

Podczas diagnozowania dobrostanu płodu położna współpracuje z zespołem terapeutycznym. Pomaga pacjentce w dotarciu na badanie ultrasonogra-ficzne w celu wykonania testu Manninga w określonym czasie. Po badaniu bierze udział w dalszej diagnostyce stanu płodu (w zapisie KTG). W przypadku niekorzystnego wyniku testu przygotowuje pacjentkę do cięcia cesarskiego lub porodu drogami natury.

 

Podobne prace

Do góry