Ocena brak

Rola ojca w rodzinie

Autor /sarmSaurb Dodano /03.01.2005

Słowo ?ojciec? należy do kategorii pojęć podstawowych, trudnych do zdefiniowania, a przecież doskonale zrozumiałe dla normalnego człowieka. Słownik Języka Polskiego (Warszawa 1979) określa ojca jako ?mężczyznę, mającego własne dziecko (dzieci) w stosunku do tego dziecka (lub ze względu na nie)?; ojcostwo natomiast jako ?fakt, że ktoś jest ojcem (dziecka, dzieci)?. Definicja ta ma charakter ogólnikowy, niewystarczający. Istnieje tendencja, by analizować pojęcia: ?ojciec?, ?ojcostwo? wyłącznie w aspekcie biologicznym, psychologicznym, socjologicznym czy prawnym. Żaden z tych aspektów nie ujmuje jednak ani najgłębszej istoty, ani całokształtu elementów tworzących dojrzałą osobę płci męskiej, jednoczącą się z osobą płci żeńskiej i powołującą z nią nowe życie do istnienia.
Przekonanie o konieczności uczestnictwa ojca w procesie wychowania dziecka należy do najbardziej rozpowszechnionych poglądów pedagogicznych. Pedagodzy oraz psycholodzy zgodnie twierdzą, że dziecku potrzebni są oboje rodzice. Szczególnie w późniejszym okresie życia dziecka poważną rolę przypisuje się ojcu.
Tradycyjny model rodziny zakłada, że ojciec pracuje zawodowo, a matka zajmuje się domem i dziećmi. Mężczyzna dzięki temu, że spełnia rolę żywiciela rodziny, nie musi angażować się w opiekę nad dzieckiem i prace domowe - są to obowiązki kobiety. Takie wyobrażenia ról męskich i kobiecych często pojawiają się w polskich mediach. W naszym kraju podstawową rolą, jaką przypisuje się mężczyźnie, jest rola ojca, który zabezpiecza byt materialny rodzinie. Nie jest przy tym ważna satysfakcja osobista mężczyzny z wykonywanej pracy i jego ambicje, najważniejsze by mógł zapewnić rodzinie odpowiednie warunki. Ojcowie, którzy nie mogą temu zadaniu podołać, są prezentowani jako nie w pełni wartościowi mężczyźni. W Polsce po 1989 roku lansuje się wzór ojca jako jedynego żywiciela rodziny. Sugeruje się, iż najlepiej byłoby, żeby mężczyzna zarabiał tyle, aby jego żona nie musiała pracować zawodowo i mogła poświęcić się wyłącznie dzieciom i domowi.
Rola ojca w rodzinie jest równie ważna ze względu na potrzebę wzorca osobowego. Obserwując dzisiejszą młodzież zauważamy często zanik cech, które umownie nazywamy męskimi, na przykład: odporność, sprawność, odwaga, zdolność, wola zwalczania przeszkód. Źródeł tego zjawiska należy szukać w dominacji kobiet w wychowaniu oraz postępującej feminizacji zawodu nauczycielskiego i personelu wychowawczego. Dziecko identyfikuje się z osobami, z którymi najczęściej przebywa. Najpierw jest to matka, potem nauczycielka z przedszkola, a następnie nauczycielka w szkole. Jeśli więc obecność ojca w procesie wychowawczym jest zjawiskiem ciągłym, musi to wpłynąć na osobowość dziecka, które przyjmuje zbyt wiele cech kobiecych.

Podobne prace

Do góry