Ocena brak

Rokitnik zwyczajny

Autor /Honorat1234567 Dodano /13.01.2012

Wygląd: Krzew mały lub średniej wielkości, rzadziej drzewo o wysokości 3-6 m, z ciernistymi, gałęziami. Liście skręto-legte, siedzące lub krótkoogonkowe, równowąskie i zaostrzone, na brzegu zwykle podwinięte, z wierzchu nagie i szarozielone, pod spodem srebrzystobiato owłosione, Niepozorne, brunatnawe kwiaty, jednopłciowe i bez płatków korony, rozwijają się przed lub równocześnie z listnieniem. Męskie kwiaty mają po 4 pręciki i są zebrane w kotki w pachwinach liści; kwiaty żeńskie - kołozalą-żniowe z jedną tylko szyjką, wyrastają zwykle pojedynczo,

Siedlisko: Wydmy nadbrzeżne, żwirowiska w dolinach rzek, piargi, brzegi rzek górskich.  

Rozmieszczenie: Prawie cała Europa, brak go jednak na południowym wschodzie. W Polsce na wydmach i piaszczystych urwiskach nad Bałtykiem; w wielu miejscach sztucznie sadzony i niekiedy dziczejący.

Okres kwitnienia: Od marca do maja, głównie w kwietniu.

Owoce: Pora dojrzewania najwcześniej od sierpnia, przeważnie we wrześniu i październiku. Po zapłodnieniu rozwija się z zalążni jajowaty orzech wielkości prawie 1 cm; obrasta go mięsista spęczniała, żółto- lub pomarańczowocze-rwona rurka kielicha. Ściśle biorąc rokitnik nie ma więc właściwych jagód, a tylko pestkow-cowate nibyjagody. Ponieważ łatwo można je zgnieść palcami, najlepiej obcinać te „jagody" o kwaśnym smaku nożyczkami. Chętnie używa się ich przede wszystkim z powodu bogactwa witamin. Przerabia się je na kompoty, soki i likiery owocowe. Jeden kilogram owoców zawiera około 5 g witaminy C. Dlatego sok rokitnika ma zastosowanie przy przeziębieniach jako środek wzmagający odporność.

Podobne prace

Do góry