Ocena brak

Rojnik murowy

Autor /Tomasz Dodano /19.01.2012

Bylina o przyziemnej różyczce mięsistych liści (sukulent), tworząca darnie w naturze i w ogrodach na suchym terenie. Stare różyczki wydają na początku lata łodygę zakończoną podbaldachem złożonym z wielu różowych kwiatów. Różyczka liściowa zamiera po kwitnieniu, ale roślina rozmnaża się wegetatywnie za pomocą zakorzeniających się różyczek potomnych. Rojnik murowy rośnie na rumowiskach i zerodowanych skałach. Sadzi się go często w ogrodach i w ogródkach skalnych. Niegdyś sadzono go na murach i dachach, wierząc że ma moc oddalania piorunów.

W celach leczniczych zbiera się liście (Folium Sempervivi), zrywając je ręcznie w okresie pełnego kwitnienia i w dni pogodne. Rozpostarte na siatkach trzeba często przewracać, ponieważ schną bardzo wolno. Zawierają garbniki, gorycze, cukry i śluzy. Obecnie rojnik nie jest już używany. Lecznictwo ludowe stosowało go niegdyś przeciw gwałtownym biegunkom. Świeże rozgniecione liście lub ich sok łagodziły podrażnienia spowodowane ukłuciem owadów lub oparzeniem pokrzywą. Sok ze świeżych liści rozcieńczony wodą służył także do płukania gardła i jamy ustnej przy zapaleniu błony śluzowej.

Rodzaj ten liczy wiele gatunków, które krzyżując się ze sobą dały mnóstwo ozdobnych mieszańców. Są to rośliny pyłko- i miododajne.

Okres kwitnienia:

VII-VIII

Zbiór liści do suszenia:

VII-VIII

Zbiór liści świeżych:

V-IX

Podobne prace

Do góry