Ocena brak

RODZINA PARTII SOCJALDEMOKRATYCZNYCH

Autor /Ziemowit Dodano /18.07.2011

2 etapy ich rozwoju przypadły na II połowę XIX wieku i początek XX wieku oraz okres po II Wojnie Światowej. Są to partie parlamentarne, które od początku swojego powstania deklarowały dążenie do wprowadzenia powszechnego prawa wyborczego. Bardzo szybko zaakceptowały logikę rywalizacji wyborczej porzucając konfrontacyjny styl, charakterystyczny dla komunistów. Do ich rozwoju przyczyniły się również bliskie związki socjalistów z liderami początkowo nielegalnych związków zawodowych.

W tym sensie mówi się często, że socjaldemokraci i lewicowe ruchy związkowe w Europie to bliźnięta syjamskie. Ważnymi elementami ideologii są postulaty pluralizmu politycznego i demokracji oraz antykomunizm. Elementy programu to: akceptacja rywalizacji rynkowej, prawna ochrona indywidualizmu, doniosłość własności i przedsiębiorczości prywatnej, potrzeba utrzymania ograniczonej i zdecentralizowanej formy państwa bezpieczeństwa socjalnego, orientacja proekologiczna. Partie te charakteryzuje 5 rodzajów cech o walorze systemowym:

a) z całą konsekwencją akceptują demokrację reprezentatywną, są dobrze zakorzenione w świadomości wyborców, są aktywnym podmiotem aren wyborczych i parlamentarnych,

b) są to partie prosystemowe – biorą odpowiedzialność za funkcjonowanie demokracji, co wielokrotnie udowodniły rządząc i współrządząc w krajach europejskich,

c) są to partie duże, zbierające średnio w okresie powojennym największą część głosów elektoratu, jak i pod względem liczebności członków,

d) są to z reguły partie relewantne (istotne) politycznie – albo formułują samodzielne gabinety, albo w wyniku negocjacji tworzą rządy koalicyjne;

e) należą do najsilniejszych organizacji lewicy, współpracują z grupami interesu (związki zawodowe).

Przykłady: SPD – Niemcy, Partia PracyWielka Brytania.

Podobne prace

Do góry