Ocena brak

Rodzaje własności rzymskiej

Autor /Roch Dodano /18.11.2011

Własność kwirytarna (dominium ex iure Quiritum) – własność uznana i chroniona wg prawa cywilnego. Dostępna była tylko dla obywateli rzymskich. Przedmiotem jej mogły być tylko grunty położone w Italii, ruchomości np. niewolnicy. Nabyć ją było można na res mancipi tylko przez mancipatio i in iure cessio, na res nec mancipi – przez traditio. Tylko właściciel kwirytarny dysponował ochroną wg ius civile.

Własność bonitarnawłasność uznana i chroniona wg prawa pretorskiego. Powstała ona na skutek nieformalnego (przez traditio) przekazania res mancipi nabywcy. W świetle ius civile właścicielem przekazanej rzeczy był nadal zbywca. Nieformalny nabywca miał tylko rzecz w swoim majątku (in bonis). Mógł on nabyć tę rzecz na własność dopiero na skutek zasiedzenia. Przed upływem zasiedzenia istniała w tych wypadkach tzw. „podwójna własność”duplex dominium. Właściciel bonitarny korzystał z przedmiotu swojej własności, pobierał z niej pożytki, miał wyłączne prawo pod względem ekonomicznym.

Quasi własność gruntów prowincjonalnych – w prowincjach nieruchomości należały bądź do ludu rzymskiego, bądź do cesarza i nie mogły być – w okresie prawa klasycznego – przedmiotem własności indywidualnej. W praktyce jednak pozostawały one w rękach osób prywatnych.

Własność peregrynów – była pojedyncza (unum dominium). Straciła na znaczeniu w 212 r. n.e.

Podobne prace

Do góry