Ocena brak

Robinia akacjowa, grochodrzew

Autor /Brunon Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: Drzewo zrzucające liście na zimę, o wysokości do około 25 m (rzadko więcej), z luźną, przejrzystą, w zarysie owalną koroną, która jest najszersza niewiele poniżej wierzchołka.

Pień dość krótki, przeważnie niezbyt widoczny wewnątrz korony, już nisko dzieli się na liczne, mniej więcej jednakowo grube konary. Gałęzie stromo wzniesione w górę, często pogięte lub pokręcone, mniejsze - odstające lub lekko zwisające.

Kora na młodych drzewach gładka i brunat-nawa, szybko staje się wyraźnie spękana, a z wiekiem pokryta głębokimi, sieciowało rozgałęzionymi i nieco krętymi bruzdami. Pień i korona często bardzo niesymetryczne i skośnie ustawione, albo silnie jednostronnie wyciągnięte. Zdarzają się okazy o wielu pniach.

Pęd ciemny, brunatnoczerwony, z jedną parą cierni poniżej pączków liściowych (są to przy-listki przekształcone w ciernie). Każdy cierA ma 5-15 mm długości, jest bardzo smukły i spiczasty. Pączki dość małe, bez ochronnych łusek. Liście zawiązują się już późnym latem lub jesienią na następny okres wegetacyjny, są ciasno poskładane w fałdy i przykryte ogonkiem liściowym.

Liście - wszystkie skrętoległe - mają 15-20 cm długości, są nieparzystopierzaste z 11-15 listkami, około 3-centymetrowej długości; są one owalne, całobrzegie, na przodzie niewyraźnie wcięte lub wyszczerbione, przy czym środkowy nerw listka przedłuza się w bardzo delikatny, kłujący kończyk. Liście, z wierzchu matowe, żywozielone do ciemnozielonych, a od spodu nieco jaśniejsze, rozwijają się stosunkowo późną wiosną. Za to jesienią jas-nożółte liście opadają odpowiednio później niż u innych drzew liściastych. Kwiaty motylkowe zwisają w wielokwiatowych, bardzo gęstych gronach o długości do 15 centymetrów.

Poszczególne kwiaty z żółtawym kielichem i białą koroną, mają około 15-20 mm długości i bardzo przyjemnie pachną, co skutecznie wabi pszczoły. Owocem są strąki o długości 5-10 cm, ciemnobrunatne, zebrane licznie w gronsastych pęczkach, które pozostają dość długo na drzewie.

Występowanie; Pierwotnie we wschodniej części Ameryki Północnej, sprowadzona do Europy około roku 1640 przez francuskiego botanika Jeana Robina, od tego czasu sadzona w licznych odmianach i miejscami zdziczała.

Okres kwitnienia: Czerwiec.

Uwagi ogólne: Robinie są stosunkowo mało wymagające i mogą być sadzone również na ubogich glebach pierwotnych, dla ochrony przed erozją. Ich drewno jest bardzo twarde i odporne, nadaje się więc do sporządzania drzewców i trzonków narzędzi.

Kora, liście i nasiona są z powodu zawartości alkaloidów lekko trujące, szczególnie dla koni. Drewno robinii jest nadzwyczaj mocne i trwałe. Z powodu jasnego zabarwienia było przez pewien czas używane w meblarstwie.

Podobne prace

Do góry