Ocena brak

Ricercar

Autor /KonstancjuszII Dodano /08.04.2013

Jedna z najwaniejszych form ukształtowanych w XVI wieku jest ricercar {ricercare). Jest toforma imitacyjna, rodzaj transkrypcji wokalnego motetu imitacyjnego. Nazwa wywodzi sie zwłoskiego ricercare - szukac. W formie tej nie chodzi tylko o sam układ materiału, ale i osposób porzadkowania zajsc formalnych, stad wielkie jej znaczenie dla rozwojuinstrumentalnej polifonii.

Forma ta posługiwano sie zarówno w muzyce lutniowej (poczatekXVI wieku; lutnisci: Francesco Spinaccino, Francesco da Milano i znany dobrze w polskiejmuzyce Yalentin Bakfark, 1507-1576), jak i organowej (Adrian Willaert, Girolamo Cavazzonid'Urbino, Jacques Buus i Antonio de Cabe- zón). W ricercarach stosowano obficie zabiegikontrapunktyczne typu augmentacji, inwersji czy raka. Ricercary polifoniczne pisane były wwolnym tempie i z dala od wirtuozostwa instrumentalnego.

Historycznie ricercar stoi pomiedzy stosowana od dawna forma imitacji a kształtujaca sie z wolna fuga. Formamipodobnymi do ricercaru były tiento i fantasia. Rozwiniete formy ricercaru, prowadzace dofugi, znajdziemy w twórczosci Sweelincka i Frescobaldiego.

Podobne prace

Do góry