Ocena brak

Rezerwy celowe

Autor /bosa.vanessa Dodano /22.03.2011

Rezerwy celowe są tradycyjnym instrumentem zarządzania ryzykiem, mającym na celu zminimalizowanie ewentualnych negatywnych skutków prowadzonej działalności, a przy tym wpływającym na wysokość wyniku finansowego banku. Są one przykładem realizacji zasady minimalizacji ryzyka bankowego, wyznaczania określonego standardu ostrożnego działania.

W Polsce przepisy w zakresie klasyfikacji należności bankowych i zasad tworzenia rezerw cechują się wyjątkową niestabilnością. Były one najczęściej zmienianą regulacją zewnętrzną w polskim systemie bankowym w latach dziewięćdziesiątych (Prezes Narodowego Banku Polskiego zmieniał przepisy siedem razy, a Komisja Nadzoru Bankowego cztery razy)1.

 

Rezerwa obowiązkowa jest z jednej strony bezpośrednim, anachronicznym instrumentem oddziaływania banku centralnego na wielkość pieniądza w obiegu, a z drugiej strony wpływa ujemnie na poziom dochodów banków (m.in. obciąża aktywa banków, podnosi koszt pozyskania depozytów). W Polsce - z uwagi fakt, iż stopa rezerw obowiązkowych jest bardzo wysoka, a środki odprowadzane na rachunek rezerwy nie są oprocentowane - jest ona swego rodzaju podatkiem, który płacą banki na rzecz banku centralnego. Ponieważ jest nim bank państwowy, to pośrednio jest to dochód budżetu państwa.

Zasadnicze zmiany w polskim prawie bankowym są zatem konieczne w zakresie rezerw obowiązkowych. Powinny być one skierowane na poprawę rentowności i konkurencyjności polskiego systemu bankowego. Im bliżej do członkostwa Polski w Unii Europejskiej, tym silniejsze staje się zagrożenie konkurencją banków europejskich nie obciążonych w takim stopniu rezerwami obowiązkowymi. Europejski System Banków Centralnych zdecydował, że rezerwa obowiązkowa odegra w jego polityce tylko rolę uzupełniającą2.

Banki mogą tworzyć w ciężar kosztów rezerwę na ryzyko ogólne, służącą pokryciu ryzyk związanych z prowadzeniem działalności bankowej. Banki tworzą i wykorzystują tę rezerwę na podstawie dokonywanej oceny tego ryzyka, uwzględniającej w szczególności wielkość należności oraz udzielonych zobowiązań pozabilansowych nie objętych rezerwami celowymi, utworzonymi zgodnie z odrębnymi przepisami.

Wysokość corocznego odpisu na rezerwę na ryzyko ogólne wynosi maksymalnie 1,5 % ustalonej na koniec poszczególnych kwartałów roku obrotowego średniej kwoty nie spłaconych kredytów i pożyczek pieniężnych, pomniejszonej o kwotę kredytów i pożyczek pieniężnych, na które bank zgodnie z odrębnymi przepisami utworzył rezerwy celowe w wysokości 100 % tych kredytów i pożyczek.

 

Podobne prace

Do góry