Ocena brak

Rezerwaty przyrody w Ameryce Środkowej i Południowej

Autor /Zecer Dodano /31.01.2012

Do niedawna w Ameryce Południowej i Środkowej istniało stosunkowo niewiele obszarów chronionych, znacznie mniej niż w innych częściach świata. Liczba parków narodowych i rezerwatów przyrody zaczęła gwałtownie rosnąć dopiero w połowie lat 60.
Tropikalne lasy deszczowe i inne naturalne siedliska roślin i zwierząt Ameryki Środko­wej i Południowej pod względem biolo­gicznym należą do najbogatszych i najciekawszych miejsc na kuli ziemskiej. W samym tylko dorze­czu Amazonki naukowcy doliczyli się ponad mi­liona gatunków roślin i zwierząt. Nie oznacza to jednak, że destrukcyjny wpływ cywilizacji ominął kontynent amerykański. W Ameryce Środkowej, na przykład, wycięto ponad 60% pierwotnie pora­stających ten obszar lasów, a tempo procesu nie zmniejsza się. Na obszarach nie objętych ochroną prawną rolnicy nadal wycinają lub wypalają lasy i zamieniają je na tereny uprawne.
W Ameryce Południowej tropikalne lasy desz­czowe ustępują miejsca polom uprawnym i ogrom­nym ranczom, na których hoduje się bydło. Nisz­czenie tych lasów i co za tym idzie zagłada występujących tu gatunków roślin i zwierząt przez wielu uważane są za największą klęskę ekologiczną współczesnego świata.
Od lat 60. wśród mieszkańców Ameryki Ła­cińskiej rośnie świadomość konieczności ochrony środowiska naturalnego. Jednak mimo górnolot­nych haseł i deklaracji w wielu krajach w rzeczywistości robi się niewiele. Według danych Mię­dzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Za­sobów (IUCN) z 1996 roku, na obszarze siedmiu państw Ameryki Środkowej istniało 180 obszarów chronionych, które w sumie zajmowały 9% po­wierzchni regionu. W Ameryce Południowej 685 obszarów chronionych zajmuje 6% powierzchni kontynentu. Tylko połowa tego obszaru objęta jest całkowitą ochroną. W Ameryce Łacińskiej istnie­ją również takie miejsca, które UNESCO wpisało na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego.

Podobne prace

Do góry