Ocena brak

Rewolucja francuska i muzyka

Autor /Burchard Dodano /10.04.2013

Miesiąc przed skazaniem na smierc króla Ludwika XVI w r. 1793 w Paryu odbyła siepremiera opery La ctiverne Lesueura (Jean Francois Le Sueur lub Lesueur, 1760—1837,autor mszy, motelowi oper, wybitny pedagog, nauczyciel Berlioza i Gounoda, prekursorsymfoniki programowej).

Dzieło to powstało w czasach zametu politycznego i było nie tylkopolitycznym manifestem, ale i głównym dziełem nowego gatunku opery rewolucyjnej. Jeszczedo niedawna kompozytorzy byli sługami dworu, zabiegali o łaski monych, poddawali siekaprysom spiewaków, którzy rzadzili scena. W czasach rewolucji francuskiej nabraligodnosci, poczuli sie wani, brali sie nawet za polityke, a trzeba przyznac, e w owymogólnym chaosie polityka nie była zajeciem łatwym, osadzała sie bowiem na skrajnychprzeciwienstwach.

Miedzy takimi przeciwienstwami szamotał sie Elienne Nicolas Mchul(1763—1817), którego twórczosc operowa jest przykładem naginania sie do biegu wypadków(los takich twórców nie był pewny, lecz obfitował w zaskakujace nieraz wydarzenia).Prostota, wielkosc i zdecydowanie — oto co zdaniem Mehula powinno cechowac artysterepublikanina. Był bardzo sprawnym mistrzem, bliskim klasykom w swoich ideałachformalnych, a jednoczesnie bliskim ludowosci, co zjednywało mu mniej wykształconychentuzjastów. Jego Chanfdu Depiirf była obok Marsy Hanki najpopularniejsza piesnia spiewanaprzez masy.

Pisał symfonie, sonaty fortepianowe, kantaty i opery, a take —jak wielu muwspółczesnych twórców muzyke koscielna. Z oper za najwieksze osiagniecie kompozytora uchodzi (1807); we wczesniejszej operze, Ufhal, Mehul wprowadził dosc swoisty eksperyment: z orkiestry wyeliminował skrzypce, osiagajac jej osobliwe i oryginalne brzmienie.

Podobne prace

Do góry