Ocena brak

Reo meksykańskie

Autor /Gunter Dodano /20.01.2012

Ta wiecznie zielona roślina, spokrewniona z popularną trzykrotką (Tradescantia), jest bardzo wymagająca. U młodych roślin mięsiste liście rozchodzą się sztywno ze środka, lecz z wiekiem łodygi wydłużają się (do 20 cm) i mogą się płożyć. Liście, dochodzące do 30 cm długości, są połyskliwie zielone, a ich spody mają purpurowoczerwoną barwę. Odmiana 'Vittata' ma bladożółte pasy, biegnące wzdłuż każdego liścia. Maleńkie kwiaty o trzech płatkach wyłaniają się okresowo w ciągu roku z rosnących u podstawy dolnych, purpurowych liści przykwiatowych. Hodujmy ją raczej pojedynczo niż w grupie, w doniczce lub misie, ponieważ jej wymagania, związane z podlewaniem, muszą być spełnione, żeby dobrze rosła.

Reo meksykańskie lubi dobrą wentylację bez zbędnych przeciągów i minimum 15°C. Przy temperaturach wyższych niż 22°C zwiększamy ilość wody podawanej dorosłym roślinom.

Jasne, rozproszone światło jest najlepsze. Nadmierna ilość bezpośredniego światła stonecznego w środku lata spali liście. Dobre światło jest konieczne, by wzór na liściach był wyraźny.

Reo potrzebuje więcej wody niż jego mniej wymagający krewniacy z rodzaju Tradescantia. Podłoże powinno być zawsze wilgotne, lecz nie mokre, szczególnie w zimie. Powierzchnia ziemi musi przeschnąć przed następnym podlaniem. Redukujemy ilość wody w zimie, dostosowując ją do warunków (zwłaszcza temperatury). Używamy letniej, wolnej od wapnia, wody.

Poziom wilgotności jest ważny. Zraszamy roślinę dwa lub trzy razy na tydzień w okresie wzrostu, i najmniej raz na tydzień zimą. Innym rozwiązaniem, przy niskich temperaturach, jest postawienie doniczki na podstawce z granulkami absorpcyjnymi.

Nawozimy dorosłe rośliny co trzy miesiące, nawozem o stężeniu 50%. Nadmiar nawozu sprawi, że liście stracą swój wzór.

Przesadzanie rzadko jest konieczne. Hodujemy reo w ziemi torfowej lub gliniastej. Przesadzamy na wiosnę, jeśli korzenie są przerośnięte.

Rozmnażanie jest dość łatwe: z sadzonek pobranych z wierzchołków pędów lub pędów bocznych rośliny macierzystej.

GDY ZAUWAŻYSZ

Przędziorek może być zagrożeniem. Jeśli spełnimy wymagania dotyczące wilgotności, warunki nie będą sprzyjały jego pojawianiu się. Niewiele insektycydów, dostępnych na rynku, skutkuje przeciw temu szkodnikowi. 

Wybujałe rośliny mające niewiele dolnych liści, prawdopodobnie już kończą swoje życie. Rozmnażamy je z sadzonek wierzchołkowych lub odrośli i wyrzucamy roślinę macierzystą.

Podobne prace

Do góry