Ocena brak

Renesansowy ideał życia szlacheckiego w „Żywocie człowieka poczciwego” M.Reja i „Pieśni świętojańskiej o Sobótce” J. Kochanowskiego

Autor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011

Żywot człowieka poczciwego” przedstawia jakby cztery fazy życia człowieka, - od wiosny poprzez lato i jesień aż do zimy. Człowiek przeistacza się z dziecka w młodzieńca i dojrzałego męża, wreszcie w starca który spokojnie bez trosk czeka na koniec swego żywota. Rej w tym utworze zawiera sugestie jak należy wychować małe dziecko czego wymagać od dorastającej młodzieży, jak ma postępować dorosły jaką postawę mają przyjąć starsi. Rej radzi jak ubierać małe dziecko w jakim kierunku kształtować jego upodobania. Młody szlachcic powinien sposobić się do funkcji rycerskich, musi więc ćwiczyć się w szermierce jeździe konnej.

Autor w opisie czterech pór roku wyznaczających rytm życia szlachcica gospodarza przejawia się renesansowa postawa poety. Życie jest źródłem przyjemności i piękna dostarcza różnorakich przeżyć i przyjemności. Rady Reja świadczą o lekceważeniu pewnych tradycji szlacheckich. „Pieśń świętojańska o Sobótce” jest cyklem dwunastu pieśni wkomponowanych w obrzęd tzw.sobótki przypadających na wigilię św.Jana. Pieśni te są śpiewane przez dwanaście panien i zawierają opisy i pochwałę życia na wsi. Poprzedzone są one czterostrofowym wprowadzeniem w nastrój i opisem obrzędów.

Poruszają one głównie tematykę zabawową i miłosną. Pieśń Panny VI stanowi typowy przykład sielanki czyli utworu przedstawiającego wieś jako wyidealizowaną krainę dostatku, szczęścia, spokoju i wzajemnej miłości jej mieszkańców. Cykl ten jest przede wszystkim poematem o pieśni, która - jak cały folklor - przechowuje zakazy i nakazy moralne oraz potrafi człowieka pocieszyć i zabawić.

Do góry