Ocena brak

Religioznawcze badania

Autor /LolekBB Dodano /01.05.2013

Religie świata i religijność ludów pierwotnych już w drugiej połowie XIX wieku zajmowały uwagęuczonych europejskich w szczególniejszy sposób, co łączyło się z rozwojem takich nauk, jak historia powszechna,etnografia, etnologia i etnopsychologia. Pierwsze metodyczne wskazania do uprawiania naukio religii dał znakomity niemiecki filolog i historyk religii, profesor w Oksfordzie, Fraedrich Max Müller(zm. 1900), uznając lingwistykę za klucz do zrozumienia historii religii. Stopniowo naukowe poznawaniereligii wyszło poza historię religii i zaangażowało do badań zarówno nauki humanistyczne, jak historia, psychologia, socjologia, etnologia i pedagogika (wspólnie wzięte nazwane zostały religioznawstwem empirycznym),jak i nauki filozoficzne (filozofia religii) oraz teologiczne (apologetyka i dość późno powstałateologia religii). Całość tych kierunków nazwano religiologią, ale częściej posługiwano się poprostu określeniem religioznawstwo.

Katolicy zajmowali się religioznawstwem na kursach i zjazdach, które nieraz nazywali etnologicznoreligioznawczymi.Na kursie misjologicznym w Mödling (1923) zajmowano się etnologią, religioznawstwemoraz ich naukami pomocniczymi: prehistorią, lingwistyką i psychologią. Wykład o religioznawstwiei jego znaczeniu wygłosił werbista Wilhelm Schmidt, autor pomnikowego dzieła O początku ideireligijnej (Der Ursprung der Gottesidee, 1912). Według niego zadaniem religioznawstwa przez stosowaniemetody ściśle historycznej było dochodzić początku religii w wierzeniach ludów pierwotnych. Uznawanowięc uprawianie katolickich badań religioznawczych za niezmiernie pożyteczne dla misjologii imisyjnej działalności, a także dla apologetyki.

Wnioski z badań religioznawczych niektórzy uczeni wyciągali na niekorzyść religii chrześcijańskiej. Religioznawstwemwięc: zajmowała się apologetyka, by krytycznie ocenić jej badania. W okresie międzywojennymrozprawiała się z teorią panbabylonizmu, którą zapoczątkował niemiecki asyriolog, HugoWinckler, twierdzeniem o mitach babilońskich jako źródle wszystkich religii, w tym także chrześcijaństwa.Ks. Szczepan Szydelski, jeden ze znakomitych apologetów polskich tego okresu, profesor Uniwersytetuim. Jana Kazimierza we Lwowie, posłużył się badaniami religioznawczymi, by przedstawić początkichrześcijaństwa: i krytycznie omówić wzajemne relacje religii helleńskiej, Starego Testamentu ichrześcijaństwa, o czym dyskutowano nie tylko w Polsce.

Religioznawstwo jako naukową osłonę dla światopoglądu materialistycznego i ideologiczne narzędzie dowalki z religią szeroko uprawiali marksiści, chwaląc się doniosłym wkładem radzieckiej szkoły religioznawczej.W Polsce narzucono je Instytutowi Filozofii i Socjologii PAN i studiom uniwersyteckim, auprawiano programowo w partyjnej Wyższej Szkole Nauk Społecznych. Powołano też (1958) reżimowePolskie Towarzystwo Religioznawcze, które wydawało czasopismo Euhemer. Przegląd Religioznawczy.

Podobne prace

Do góry