Ocena brak

Reinwardtia indyjska

Autor /Horst Dodano /20.01.2012

Reinwardtia jest ładnym, wiecznie zielonym krzewem, pochodzącym z Indii. Roślina ta rozkrzewia się od nasady i wymaga mocnego przycięcia po przekwitnięciu. Najlepiej kwitną młode okazy. Wiosną pobieramy sadzonki z nowych pędów. Stare rośliny można wyrzucić, gdy tylko sadzonki się przyjmą. Poszczególne małe, żółte kwiaty utrzymują się raczej krótko, lecz są bardzo atrakcyjne, a roślina jest nimi pokryta przez długi czas w okresie lata. Doskonale kontrastują one z szarozielonym listowiem. W regionach o łagodniejszym klimacie reinwardtia może w ciepłe dni stać na zewnątrz domu. Nadaje się idealnie do chłodniejszych pomieszczeń, oranżerii lub pokojów ogrodowych. Może ona rosnąć w grupie w domowej skrzynce okiennej lub jako ozdoba paleniska w lecie.

Reinwardtia indica w zimie wymaga przynajmniej 7°C i preferuje raczej chłód. W lecie, kiedy temperatura wzrośnie powyżej 15°C, musimy zapewnić jej dobrą wentylację bez zbędnych przeciągów.

Najlepiej kwitnie w słonecznym miejscu, ale latem chronimy ją przed promieniami słońca w południe. Okresowe kompozycje mogą rosnąć w lekkim cieniu.

W okresie wzrostu korzenie muszą być wilgotne. Podlewamy obficie, kiedy powierzchnia podłoża zaczyna wysychać. Gdy jesienią zmniejsza się ilość światła, ograniczamy podlewanie, przygotowując roślinę do przejścia w stan spoczynku. Wiosną ponownie stopniowo zwiększamy podlewanie.

Ta roślina z umiarkowanej strefy klimatycznej nie wymaga zwiększonej wilgotności. Podlewamy rano, by nadmiar wilgoci wyparował przed nadejściem nocy.

W okresie wzrostu zasilamy reiwardtię co 10 dni rozcieńczonym o połowę, standaryzowanym nawozem dla roślin doniczkowych.

Uprawiamy tę roślinę w przepuszczalnej ziemi gliniastej. Starsze okazy przesadzamy na wiosnę. Późną wiosną pobieramy sadzonki z młodych pędów. Gdy się ukorzenią, przesadzamy je do świeżej ziemi.

Po przekwitnięciu przycinamy reinwardtię. Młode okazy uzyskane z sadzonek uszczykujemy, by pobudzić rozkrzewianie.

GDY ZAUWAŻYSZ

Przędziorek to dość częsty szkodnik. Szukajmy charakterystycznej siateczki drobnych plamek na górnej powierzchni liści i spróbójmy zastosować odpowiedni insektycyd systemiczny, nim pajączki i ich przędza będą wyraźnie widoczne. Poważne ataki mogą być trudne do zwalczenia, gdyż niektóre szczepy tego szkodnika uodporniły się na insektycydy. Izolujemy i palimy rośliny, dla których nie ma ratunku.

Podobne prace

Do góry