Ocena brak

Rehabilitacja i pomoc niepełnosprawnym w przedszkolu

Autor /Beniamin Dodano /02.09.2011

Przedszkole jest oprócz rodziny pierwszym środowiskiem opiekuńczo--wychowawczym, w którym odbywa się celowo zorganizowany proces rehabilitacji niepełnosprawnych. Stanowi ono też integralną część środowi­skowego systemu wychowania. Z tych też względów należy je traktować ja­ko istotny etap rehabilitacji. Głównym zadaniem przedszkola jest przygoto­wanie dziecka do nauki w szkole (w zależności od rodzaju i stopnia niepełnosprawności - do odpowiedniego typu szkoły).

Praca dydaktyczno-wychowawcza mająca szczególny, rehabilitacyjny charakter koncentruje się wokół czterech zagadnień:

  • wychowania umysłowego,

  • wychowania fizycznego,

  • wychowania społecznego oraz

  • wychowania emocjonalnego (Instytut Programów Szkolnych... „Szko­ła Specjalna" 1993, nr 3).

Nastawiona jest ona na wielostronne zorganizowane działania w zakre­sie: opieki, wychowania, nauczania, lecznictwa ogólnego i usprawniającego.

Przedszkole specjalne jako zorganizowane dziecięce środowisko społecz­ne zapewnia dzieciom prawidłowy tryb życia, realizując program różnorod­nych zabaw i życiowych czynności, które zaspokajają podstawowe potrzeby rozwoju dziecka niepełnosprawnego (Ostas, 1975).

Głównym zadaniem pracy w przedszkolu jest między innymi kształcenie funkcji, związanych z:

  • kontaktowaniem się dziecka z otoczeniem,

  • nadawaniem jego aktywności cech celowości,

  • umiejętnością dostosowywania się do życia w grupie.

Zdaniem Z. Ostas (1975), działalność przedszkola ułatwia w poważnej mierze stymulacje rozwoju dziecka niepełnosprawnego w warunkach do­brego rozeznania jego możliwości psychicznych i fizycznych, co może stano­wić wstępny krok w kierunku jego adaptacji i akceptacji społecznej.

Zorganizowana praca dydaktyczno-wychowawcza aktywizuje procesy poznawcze i rozbudza potrzebę zdobycia wiedzy o najbliższym otoczeniu

przyrodniczo-społecznym. Metody pracy w przedszkolu uwzględniają kształcenie motoryki, rozwijanie sprawności zmysłów oraz wprowadzanie w system zorganizowanej, uspołeczniającej zabawy.

W zakresie rozwoju fizycznego przedszkole zobowiązane jest zapewnić dzieciom odpowiednie warunki zdrowotne oraz rozwijać sprawność rucho­wą, a w zakresie rozwoju emocjonalnego - oddziaływać na wrażliwość este­tyczną i rozwijać różnorodne formy twórczości dziecięcej.

Zdaniem J. Domagały (1989, s. 363), tematyka każdego dnia pomaga w rozwijaniu sprawności fizycznej, w poznawaniu otaczającej rzeczywistości, uczeniu zachowania się w kontaktach z ludźmi, w rozwijaniu sprawności manualnych i technicznych. Ważnym elementem działalności uspołeczniają­cej, terapeutycznej, rehabilitacyjnej są prace porządkowe w przedszkolu.

Ze względu na rehabilitacyjny charakter pracy dydaktyczno-wychowawczej z dziećmi niepełnosprawnymi w przedszkolu dąży się do powiązania zabiegów rehabilitacyjnych z procesem wychowawczym w zakresie logope­dii i gimnastyki korekcyjnej.

W pracy rehabilitacyjnej przedszkola najważniejsze jest: poznawanie ota­czającego środowiska z równoczesnym uczeniem postępowania w nim, co zdaniem autorki należy rozumieć jako korzystanie z narzędzi, sprzętów, urządzeń, wykonywanie czynności samoobsługowych, nawiązywanie kon­taktów z innymi ludźmi - czyli radzenie sobie w różnych sytuacjach.

Ze względu na utrwalające się tendencje do organizowania procesu reha­bilitacji niepełnosprawnych w integracji z pełnosprawnymi już w przed­szkolu należy wskazać na wartości tych tendencji dotyczących rehabilitacji i pomocy dzieciom niepełnosprawnym.

J. Bogucka (1993) na podstawie dotychczasowych doświadczeń twierdzi, że są to korzystne rozwiązania. Niepełnosprawni rehabilitowani w integracji z pełnosprawnymi są przez nich zachęcani do działania, które mobilizuje ich do autorehabilitacji. Dzięki rehabilitacji podejmowanej poprzez różne formy integracji społecznej przezwyciężone zostają m.in przejawy negatywnego socjalnego dyskryminowania, rozumianego „jako budowanie przyjaźni mię­dzy tylko dobrymi, a nie trzymanie się z gorszymi".

Podobne prace

Do góry