Ocena brak

REFORMA I DWA SOBORY - W cesarstwie

Autor /Sydonia Dodano /19.04.2013

Przykład Francji i Anglii podziałał na cesarstwo, ale po dłuższym i dramatycznym sporze. Urban II ponowiłna synodzie w Melfi (1089) zakaz symonii, nikolaityzmu i inwestytury, ale wysłał legata Gebhardaz Konstancji do Niemiec z władzą dyspensowania od kanonów, jeżeli tylko będzie to możliwe. CesarzHenryk IV nie zadowolił się tym, a podejmując wyprawę włoską (1090-1092) ze względu na politycznąopozycję Matyldy Toskańskiej, wprowadził do Rzymu ponownie antypapieża Klemensa III. Wrogości nieusunęła śmierć Urbana II (1099) i anty-papieża (1100), choć nowy papież Paschalis II (1099-1118) pragnąłzakończyć długotrwałą walkę o inwestyturę.

Udało mu się spowodować, że kolejni dwaj antypapieże,Teodoryk (1100), biskup z S. Rufina, oraz Albert (1102), biskup z Sabina, zostali zamknięci w klasztorachpołudniowowłoskich. Nie zdołał jednak nakłonić cesarza Henryka IV do porozumienia. Na synodzierzymskim (1102) ponowił zakaz inwestytury i ogłosił ekskomunikę na cesarza, który zmarł w niej w1106 roku, zmuszony rok wcześniej do abdykacji przez syna Henryka V.

Nowy cesarz (1106-1125) zbliżył się do papieża, potrzebował bowiem poparcia Kościoła w walce zkontrkandydatem do tronu, Lotarem z Supplinburga, i do umocnienia się we władzy, rychło wszakże powróciłdo polityki kościelnej ojca. W pertraktacjach z Paschalisem II podczas wyprawy do Rzymu nakoronację cesarską zgodził się w tajnym układzie z Sutri (1111) na wolny wybór biskupów i rezygnacjęz inwestytury, lecz papież musiał przyrzec wydanie biskupom i opatom niemieckim nakazu zwróceniawszelkich dóbr i suwerennych praw (regalia), posiadanych z nadań monarszych. Po ogłoszeniu treściukładu na początku uroczystości koronacyjnej zaprotestowali gwałtownie niemieccy możni, duchowni iświeccy, koronacja nie doszła do skutku, Henryk V uwięził papieża i 13 kardynałów.

Wymógł wówczas układ, według którego cesarz miał prawo dokonać przez pierścień i pastorał inwestytury kandydata, obranegoza jego zgodą w wolnej elekcji. Uwolniony papież dokonał koronacji cesarskiej i zobowiązał się nierzucić na Henryka V klątwy z żadnego powodu. Uczynił to jednak arcybiskup Gwidon na synodzie wVienne (1112), na którym ogłoszono także inwestyturę za herezję, natomiast Paschalis II na synodzierzymskim, w tym samym roku, obwieścił swój układ z cesarzem za nieważny, gdyż wywołał on wrzeniewśród zwolenników reformy gregoriańskiej, zwłaszcza we Francji. Henryk V podjął wyprawę do Italii(1116), papież opuścił Rzym i umarł po półtora roku.

Nowy papież (kardynał Jan z Gaety) Gelazy II (1118-1119) odrzucił cesarską propozycję uznania układu,zawartego z Paschalisem II. Do Rzymu więc wprowadzono kolejnego antypapieża, arcybiskupa MaurycegoBurdinusa jako Grzegorza VIII (1118-1121), a Gelazy ogłosił klątwę na cesarza i antypapieża,uszedł do Francji i umarł w Cluny.

Podobne prace

Do góry