Ocena brak

Reakcja pogańska na rozwój Kościoła w Polsce

Autor /Oktawia Dodano /19.04.2013

Młode państwa chrześcijańskie, po krótszym lub dłuższym okresie, przeżywały z reguły kryzys polityczny,pogłębiony udziałem w nim pogan, wrogich chrześcijaństwu. Nie ominął on Polski za Mieszka II(1025-1034), choć Bolesław Chrobry przez swoją koronację królewską w 1025 roku i koronację synastarał się umocnić władzę państwową.

Mieszko II, nie mniej od ojca zabiegał o rozwój Kościoła w Polsce. Matylda, księżna szwabska, sławi goza krzewienie chrześcijaństwa, budowanie i uposażanie kościołów oraz oddawanie czci Bogu w rodzimymjęzyku, po łacinie i po grecku, z czego niektórzy historycy wyciągają wniosek, że jeszcze za jegopanowania rozwijała się liturgia w języku słowiańskim. Z fundacji Mieszka II powstało rzekomo biskupstwow Kruszwicy około 1027 roku dla Kujaw i Pomorza Gdańskiego, później przeniesione lub połączonez biskupstwem w Włocławku. Koronacja królewska tego władcy już w pierwszym roku panowania,1025, nie uchroniła państwa od walk o władzę, prowadzonych przez królewskich braci, krewnych, możnych.Król opanował sytuację w 1031 roku. Bunt wybuchł ponownie po jego śmierci (1034). Żona Rychezaz synem Kazimierzem została wypędzona.

Mazowsze usamodzielniło się pod władzą królewskiegocześnika Masława i chyba przez to uniknęło zniszczeń, których doznała szczególnie Wielkopolska. Osłabieniecentralnej władzy państwowej wykorzystali niewolnicy i wyzwoleńcy, według określenia GaliaAnonima, by niszczyć panów i zdobyć nad nimi władzę. Bunt podnieśli także ludzie, którzy porzucilichrześcijaństwo i wystąpili przeciw biskupom i kapłanom. Poganie skorzystali niewątpliwie z poparcia ipomocy Luciców. Nie wiadomo, które przyczyny w pierwszym rzędzie determinowały kryzys państwa iKościoła w tych latach. Niewątpliwie były to przyczyny polityczne, społeczne i religijne.

Osłabienie państwa ułatwiło Czechom najazd na Polskę w 1038 roku. Pod wodzą księcia Brzetysława, zudziałem biskupa praskiego Sewera, pod hasłem odebrania relikwi świętego Wojciecha, dotarli do Gniezna,zabrali część relikwi tego Świętego oraz Gaudentego i Pięciu Braci Męczenników, wywieźli bogatełupy i wielu jeńców, w tym wszystkich mieszkańców książęcego grodu Giecza, przyczyniając się do największegozniszczenia Wielkopolski. Napisał więc Gali Anonim, że po ich najeździe w kościołach ŚwiętegoWojciecha (Gniezno) i Świętego Piotra Apostoła. (Poznań) dziki zwierz umieścił swe legowisko (I,19). Długo trwał proces przed Stolicą Apostolską o bezprawnie zabrane relikwie z Gniezna.

Kazimierz (1038-1058), syn Mieszka II, powrócił do Polski, wsparty pomocą cesarską. Wychowany wklasztorze, niesłusznie uznawany za Mnicha, podjął się odnowy państwa i Kościoła, za co otrzymał whistorii przydomek Odnowiciela. Dzięki życzliwości brata swej matki, arcybiskupa kolońskiego Hermana,otrzymał z Niemiec duchownych, sprzęt liturgiczny i księgi. Z Kolonii przybył biskup Aron (Aaron),który objął nie-zniszczone biskupstwo krakowskie, utożsamiany najczęściej z pierwszym opatem klasztorubenedyktyńskiego w Tyńcu.

Nie jest wykluczone, że nadawany mu tytuł arcybiskupa łączy się z uzyskaniemod papieża paliusza, by mógł wyświęcać biskupów dla Polski. Aron (zm. 1059) był nie tylkopomocny Kazimierzowi w odbudowaniu Kościoła, ale prowadził też działalność reformatorską wedługlotaryńsko-niemieckiego wzoru reformy. Dzięki niemu rozwinął się w Krakowie ośrodek życia kulturalno-umysłowego, zasobną stała się biblioteka kapituły krakowskiej, zredagowany został pierwszy rocznik polski.

Do góry