Ocena brak

Rany - ZAKAŻENIA I INFEKCJA

Autor /Polikarp Dodano /12.10.2011

Zakażenie, infekcja, zespół objawów patologicznych powstałych na skutek działania na ustrój czynników chorobotwórczych (bakterie, wirusy), po przezwyciężeniu naturalnych, swoistych i nieswoistych, barier immunologicznych (bariery ochronne organizmu).

Objawy zakażenia mogą być charakterystyczne dla zarazka, który spowodował zakażenie i wówczas określa się je jako swoiste. W większości przypadków różne zarazki wywołują takie same, nieswoiste objawy.

Ze względów klinicznych duże znaczenie ma podział objawów zakażenia na miejscowe i ogólne. Do pierwszych należą: zaczerwienienie, obrzęk, miejscowe podniesienie temperatury ciała, bolesność i upośledzenie czynności (rubor, tumor, calor, dolor, functio, laesa).

Zakażenie kontaktowe

Drobnoustroje mogą przenosić się ze źródła zakażenia na człowieka zdrowego drogą kontaktu bezpośredniego (choroby weneryczne, wścieklizna, zakażenia łożyskowe, pochwowe) lub pośredniego.

W tym drugim przypadku pomiędzy źródło zakażenia a człowieka zdrowego włączają się pojedyncze lub liczne ogniwa, takie jak: woda, powietrze, ziemia, przedmioty codziennego użytku, środki spożywcze, owady przenosiciele i in. Przy kilku ogniwach mówi się o łańcuchu epidemicznym.

Zakażenie kropelkowe

Zarazek przenosi się od człowieka chorego (lub nosiciela) na człowieka zdrowego przyczepiony do drobnych kropelek śluzu (20-300 mikronów średnicy) rozpylanych w czasie kaszlu, kichania i mówienia. Tą drogą przenoszą się przede wszystkim zarazki, dla których wrota zakażenia stanowi narząd oddechowy.

Zakażenie ogniskowe

Uogólniony odczyn ustrojowy, powstający i rozwijający się w związku z ogniskiem zakażenia, z którego przedostają się drogami krwionośnymi i chłonnymi drobnoustroje, ich jady i antygeny białkowe, pochodzące ze zmienionych zapalnie lub martwiczo własnych tkanek.

Objawy: stany podgorączkowe, odczyny alergiczne o różnym obrazie klinicznym, odczyny zapalne ze strony stawów, procesy zapalne na zastawkach sercowych, w nerkach. Leczenie: przyczynowe z usunięciem ogniska (metodami laryngologicznymi, chirurgicznymi).

Zakażenie moczowe, posocznica moczowa,

Posocznica moczowa rozwija się najczęściej po badaniu instrumentalnym lub po cewnikowaniu, szczególnie u ludzi starych, u których występuje zastój moczu lub stan ropny w drogach moczowych i nerkach. Stan ten wywołują pałeczki okrężnicy, pałeczka odmieńca i gronkowce.

Zakażenie łożyskowe

W zakażeniu tym zarazek przedostaje się z organizmu matki przez łożysko do płodu rozwijającego się w macicy. Choroby powstałe w ten sposób noszą nazwę chorób wrodzonych.

Zakażenie połogowe, posocznica połogowa

Uogólniona infekcja spowodowana przedostaniem się drobnoustrojów do krwi krążącej położnicy. Punktem wyjścia jest zakażenie rany jamy macicy lub ran kanału rodnego albo krocza.

Zakażenie wywołane jest bądź bakteriami stanowiącymi normalną florę pochwy, krocza lub odbytnicy (paciorkowce, gronkowce, pałeczki okrężnicy, enterokoki), bądź dwoinkami rzeżączki lub pałeczkami gruźlicy w razie uczynnienia się procesu zakaźnego występujące w organizmie, a wreszcie drobnoustrojami wprowadzonymi do organizmu położnicy z zewnątrz, przede wszystkim przez personel szpitalny lub osoby postronne.

Odporność położnicy na zakażenie jest zmniejszona zwłaszcza po większej utracie krwi i porodach operacyjnych. Charakterystycznym objawem są dreszcze, wysoka temperatura ciała, mogą powstawać liczne ropnice przerzutowe. Leczenie: antybiotykami celowanymi, zgodnie z wynikiem badań bakterii na lekooporność, sulfonamidami, przetaczaniem krwi, witaminami, konieczna stała kontrola bilansu wodno-elektrolitowego.

Zakażenia szpitalne

Zakażenia szpitalne powstają w czasie pobytu chorego w szpitalu, a rozwijają się czasem jeszcze w szpitalu lub po powrocie chorego do domu. Częste zwłaszcza u noworodków. Spostrzega się dwie grupy:

1) zakażenia szpitalne, na których powstanie działalność szpitala ma tylko ograniczony wpływ profilaktyczny,

2) zakażenia szpitalne, w których dcecydujący wpływ ma niedbalstwo i brak nawyków higienicznych u personelu szpitalnego, związane z niewiedzą i złym przygotowaniem do zawodu.

Zakażenia szpitalne stanowią w chwili obecncej większy problem medyczny, aniżeli klasyczne choroby zakaźne. Powodują wielkie straty ekonomiczne, a to ze względu na częste błędy popełniane w ich zwalczaniu przez pracowników służby zdrowia. Stanowią również ważny problem etyczno-moralny. W zwalczaniu zakażeń szpitalnych największą rolę spełniają pielęgniarki. W 1984 powołano wojewódzkie i szpitalne zespoły do walki z zakażeniami szpitalnymi.

Zakażenia zakładowe

Zakażenia mające te same przyczyny i rządzone tymi samymi mechanizmami co zakażenia szpitalne, występujące jednak przede wszystkim wśród dzieci w żłobkach i przedszkolach a wśród dorosłych w zakładach pracy.

Podobne prace

Do góry