Ocena brak

Rak sutka

Autor /maziajka Dodano /16.01.2014

Rak sutka jest zazwyczaj twardym guzkiem, źle odgraniczonym od otaczających tkanek. Występuje zaciąganie skóry samoistne lub przy zmianach pozycji piersi. Daje przerzuty drogami chłonnymi i krwionośnymi. W pierwszym etapie zajmuje węzły chłonne pachowe oraz  węzły przymostkowe, w drugim etapie — węzły pod- i nadobojczyko-we, szyjne i węzły drugiej połowy klatki piersiowej. Każdy guzek powinien być różnicowany z torbielami, włókniakami, brodawczaka-rni i mastopatią. Odnośnie dalszego postępowania decyduje wynik badania — mammografia. Rozpoznanie zależy od badania histopatologicznego.

Każda kobieta winna badać sama sutki po każdej miesiączce, a po menopauzie raz na miesiąc. Badanie rozpoczyna się od oglądania w lustrze po uprzednim rozebraniu się do pasa, w pozycji leżącej na każdym boku i stojącej. Przy tym należy dokładnie ocenić zmiany w wielkości, kształcie i wciągnięciu powierzchni sutka oraz zwrócić uwagę na zachowanie sutków po uniesieniu rąk ku górze i położeniu na wznak i na boku. Następnie obmacywaniem należy sprawdzić stan każdego kwadrantu sutka, wypustki pachowej i okolice brodawki. Badanie przeprowadzamy ręką strony przeciwnej. Złożone palce powinny obmacywać pierś płaską powierzchnią, a nie końcami palców. Wykonywać należy ruchy koliste, małe, w poszczególnych kwadran-tach, mocno przyciskając poszczególne miejsca w poszukiwaniu guzków. Zwykle zaczynamy badanie od mostka, przesuwając rękę ku brodawce. W zewnętrznych kwadrantach zaczynamy od żeber i z boku piersi ku brodawce. Na końcu płaską powierzchnią palców obmacujemy pachę, poszukując guzków czy zgrubień. W końcu chwytamy pierś blisko brodawki, podobnie jak przy karmieniu, i przesuwając palce do przodu staramy się wycisnąć ewentualną treść.

Przy obecności zgrubień, guzków i nietypowych oporów należy zgłosić się do lekarza.

W przypadku nowotworu złośliwego skóra nad guzkiem jest mało elastyczna i nie daje się przesuwać. W miarę rozrostu guza brodawka sutkowa ulega wciągnięciu i przesunięciu w głąb. Może wydobywać się z niej krwawa wydzielina. Zwykle wyczuwalne są gruczoły pachowe. Niekiedy rak rozwija się jako trudno gojące się owrzodzenie. Trzeba podkreślić, że nie wszystkie zgrubienia są rakopochod-ne, mogą one występować w charakterze mastopatii. Tylko lekarz może zadecydować o ewentualnym postępowaniu.

Leczenie raka sutka polega na radykalnym usunięciu piersi wraz z gruczołami chłonnymi w dole pachowym i następowym leczeniu promieniami Roentgena.

Nowotwory narządu rodnego leczy się głównie operacyjnie, energią promienistą, naświetlaniem promieniami Roentgena, radem, kobaltem, a w niektórych przypadkach za pomocą cytostatyków. Naświetlanie stosuje się w celu zniszczenia tych komórek nowotworowych, które pozostały po operacji.

Każda kobieta leczona z powodu raka powinna być pod stałą kontrolą lekarską przez wiele lat.

Leczenie chorób kobiecych polega głównie na leczeniu zachowawczym, jak leżenie, okłady w okresie wzrostu temperatury. W przebiegu choroby przewlekłej stosuje się kąpiele zwykłe, borowinowe, diatermię i leczenie uzdrowiskowe oraz przyjmuje leki. Leczenie ustala lekarz, a chora powinna ściśle przestrzegać jego zaleceń.

Przewlekłe stany zapalne wymagają długiego leczenia; zdarzać się mogą nawroty w przebiegu każdej miesiączki, wskutek dźwigania, biegania i stosunków. Trzeba podkreślić korzystny wpływ leczenia uzdrowiskowego nie tylko na stan miejscowy w obrębie narządu rodnego, ale również na poprawę ogólnego stanu wraz z usunięciem negatywnych wpływów codziennego środowiska, w którym chora przebywała.

W okresie dojrzewania należy unikać leczenia hormonalnego, natomiast w okresie przekwitania należy je stosować pod ścisłą kontrolą lekarską.

Wiele chorób wymaga leczenia szpitalnegOj-yszczególnie w celu dokładnej obserwacji i ustalenia ścisłego rozpoznania, np. w razie podejrzenia ciąży pozamacicznej. Chora do operacji powinna być odpowiednio przygotowana, unikać w ostatnich tygodniach przeziębienia, usunąć ogniska zakażenia, nie przyjmować środków antykoncepcyjnych, nie mieć wyprysków na skórze. Niespełnienie któregoś z tych warunków powinno przesunąć termin operacji. Przed przyjściem do szpitala należy zmniejszyć niedokrwistość, wzmocnić układ krążenia i wyleczyć zakażenia dróg moczowych. Zazwyczaj te zalecenia wydaje lekarz prowadzący chorą, a ich wykonanie poprawia wynik operacji. Po operacji należy przez pół roku unikać dźwigania i urazów psychicznych. Pierwszą kąpiel po operacji powinno się odbyć po 4 tygodniach; woda powinna być ciepła — nie za gorąca i nie za zimna. Przed upływem 4 tygodni wskazane jest branie ciepłych pryszniców.

Nie należy stosować płukań w czasie miesiączki. Obecnie zamiast płukań stosuje się czopki dopochwowe lub gałki, które działają dłużej. Należy je wkładać głęboko, a w razie'trudności zwilżyć w czystej wodzie. Tabletki, gałki, tampony — zakłada się w pozycji leżącejj z rozstawionymi nogami i popycha się palcem w głąb. Tampony robi się z waty, obwija się gazą i zawiązuje owiniętą nitką, której dłuższy koniec musi wystawać na zewnątrz. Przy obniżaniu lub wypadaniu pochwy — tampony powinny być duże, żeby nie wypadały podczas chodzenia.

W razie silnego krwotoku z narządu rodnego należy położyć się dorożka w pozycji z głową niżej,s^na podbrzusze położyć worek z zimną wodą lub lodem, ewentualnie wziąć krople kurczące macicę (poza ciążąfl w tej pozycji oczekiwać na lekarza.

W okresie leczenia chorób kobiecych dieta powinna być lekko strawna, należy unikać dużej ilośc||tłuszczów, węglowodanów i soli, a także ostrych przypraw, alkoholu i palenia papierosów. Dbać o co* dzienny stolec. Przyjmować leki tylko na zlecenie lekarza.

Obecnie naczelną zasadą, jaką każda kobieta powinna stosować w celu uniknięcia chorób, są okresowe badania ginekologiczne lekarskie jeden raz w roku wraz z pobraniem rozmazu cytologicznego. Mają one na celu wykrycie predyspozycji; do chorób, istniejące już choroby przedobjawowe (wykrywalne jedynie za pomocą testów biochemicznych) I® choroby z objawamj^klinicznyrrfiM - .>£

Należy podkreśiić^że Wiele kobiet liie zna praWideł biologidzńychj kieruje się fałszywą iiłożofią życiową i układa wadliwy program życiowy. Kobieca zdolność do rozrodu jest krótka. Najlepsze dzieci rodzą się między 18—28 rokiem życia matka Ogólną zasadą jest, aby pierwsze dziecko urodziło się przed 24 rokiem życia, a ostatnie przed 35 rokiem życia. Wraz z wiekiem kobiety obniża się jej płodność, a zwiększa się stopniowo skłonność do mięśniaków, gruczolis-tości i guzów jajników. W okresie przejściowym należy dbać, by jak najdłużej utrzymać funkcję jajnika, która podnosi sprawność organizmu kobiecego i zapobiega rozwojowi miażdżycy.

 

Podobne prace

Do góry