Ocena brak

RABSKI WŁADYSŁAW, pseud. Kaprys, Lector, Sulla, W.R.

Autor /werciakol Dodano /20.03.2012

RABSKI WŁADYSŁAW, pseud. Kaprys, Lector, Sulla, W.R., ur. 27 IV 1865 w Kępnie (Poznańskie), zm. 31 VII 1925 w Warszawie, mąż Zuzanny, krytyk lit. i teatr., publicysta, felietonista, dramaturg. Po studiach na wydz. filoz. uniw. w Berlinie (doktorat 1892) zamieszkał w Poznaniu i 1892-94 pracował w redakcji „Dziennika Pozn.", 1894-96 był red. —> „Przeglądu Pozn."; po zamknięciu pisma przeniósł się do Warszawy, gdzie współpracował (z wyjątkiem lat 1914-18 spędzonych w Petersburgu) z „Kurierem Warsz." jako felietonista i krytyk teatr.; ponadto pisywał do „Wieku", „Ateneum" i „Tygodnika Ilustr."; łatwość pisania na każdy temat i lekki styl stanowiły podstawę jego osiągnięć dziennikarskich. Od 1922 był posłem na Sejm z listy nar. demokracji. Oprócz rozprawy doktorskiej Liter die Satiren des Christoph Opaliński (Berlin 1892) ogłosił osobno dramaty: Asceta (1893), Zwyciężony (1895), poezje Światła i kwiaty (1896), zbiór recenzji Teatr po wojnie. Premiery warszawskie 1918-1924 (1925) oraz wybór felietonów Walka z polipem (1925); ponadto przełożył G. Brandesa Uczucie narodowe (1895).

Z. WASILEWSKI Wspomnienie o W.R., „Myśl Nar." 1935 nr 35.

Podobne prace

Do góry