Ocena brak

PSYCHOLOGICZNE PROBLEMY I CHOROBY CZŁOWIEKA CHOREGO SOMATYCZNIE - Emocjonalne reakcje na chorobę i dalsze jej konsekwencje

Autor /Edgar Dodano /09.09.2011

Do najczęstszych reakcji emocjonalnych na chorobę należy lęk i depresja. Gdy odbieramy chorobę jako poważne zagrożenie, w tym także jako zagrożenia dla życia, może towarzyszyć temu zjawisko zaprzeczania. Ten typ reakcji jest szczególnie częsty w sytuacjach niepewnej diagnozy i przy dużym zagrożeniu. Zaprzeczanie może mieć postać nieprzyjmowania do wiadomości choroby w ogóle lub niektórych jej aspektów, związanych z koniecznością ingerencji chirurgicznej, czy innych konsekwencji itp. W sytuacji choroby człowiek broni się przed zagrożeniem także przy pomocy innych mechaniz­mów obronnych. Chorobie możemy też nadać różne znaczenia, a od tego będzie zależał sposób radzenia sobie ze stresem choroby:

choroba jako przeszkoda, choroba jako wyzwanie, choroba jako wróg - wyzwala złość, aktywną postawę przezwyciężania trudności i walki;

nastawienie to może sprzyjać radzeniu sobie z chorobą i pomagać w le­czeniu, jest korzystne w chorobach nowotworowych, gdyż zapobiega depresji i beznadziejności;

• choroba jako strata, upośledzenie czynności, obniżenie własnej wartości, powoduje uczucie przygnębienia, rezygnację w walki o zdrowie i spraw­ność;

choroba jako wartość może mieć dwojakie znaczenie - (a) ucieczkowe, gdy dzięki chorobie człowiek uzyskuje gratyfikacje i gdy np. zwalnia go ona z trudnych zadań, sytuacji, wówczas pacjent zwykle nie dąży do wyzdrowienia; (b) rozwojowe, gdy dzięki definicji choroby i redefinicji swojej sytuacji pacjent odkrywa nowe wartości i uznaje sens cierpienia. Znaczenia nadawane własnej chorobie i sobie samemu w chorobie, są też pochodne względem tego, jak w świadomości potocznej ocenia się choroby. Z badań wynika, że choroby serca są odbierane jako zagrażające i budzące lęk, stereotyp chorób onkologicznych, to połączenie lęku z pojęciem choroby nieuleczalnej powodującej ogromne cierpienie, podobnie jak AIDS. Niektóre choroby mogą wywoływać poczucie winy, co także komplikuje postawę względem leczenia.

Do góry