Ocena brak

Psychologia sportu, Matt Jarvis, Pobudzenie, lęk i stres - Związki między pobudzeniem i działaniem

Autor /EdekDebesciak Dodano /29.06.2011

a) Teoria popędu – uznaje, że jeżeli stawiane są przed nami zadania proste to pod wpływem pobudzenia będziemy je skuteczniej je wykonywać, gdyż będziemy to robić mechanicznie (wynik = pobudzenie x nawyk). Jednak jeżeli zadanie będzie złożone, wówczas pobudzenie wpłynie na nie negatywnie.

Ocena teorii popędu – jest ona trafna w wyjaśnianiu dlaczego wyczynowi sportowcy radzą sobie lepiej w sytuacji współzawodnictwa, natomiast nowicjusze mają problemy w syknięciu ze spółzawodnictwem. Zawodzi jednak w wyjaśnieniu dlaczego zawodowcy ulegając nadmiernemu pobudzeniu popełniają błędy.

b) Hipoteza odwróconego „U” – głosi ona, że z każdym zadaniem związany jest optymalny stopień pobudzenia i do pewnego momentu wraz ze wzrostem pobudzenia wzrasta efektywność, ale po przekroczeniu tego momentu zwanym – punktem optymalnego pobudzenia – efektywność zaczyna maleć. Punkt ten jest nierówny dla wszystkich dyscyplin. Jeżeli zadanie jest złożone i wymaga skupienia (strzelanie z łuku, rzut lotką) punkt ten będzie znacznie niżej niż w przypadku zadań prostych (kopnięcie piłki serwis w tenisie).

Ocena hipotezy odwróconego „U” – jest ona szczególnie pomocna przy ustalaniu punktu optymalnego pobudzenia dla zawodników różnych dyscyplin. W celu regulowanie poziomu tego stanu pozwala na stosowanie technik relaksacji bądź zajęć pobudzających. Nie bierze ona jednak towarzyszącego w trakcie rywalizacji zawodnikom lęku.

Podobne prace

Do góry