Ocena brak

Psiząb liliowy

Autor /Manfred Dodano /19.01.2012

Należy do rodziny liliowatych (Liliaceae). W naszych ogrodach uprawia się najczęściej psiząb liliowy (E.denis-canis), występujący w południowej i wschodniej Europie, a także w Azji. Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego słowa erythros - czerwony i wskazuje na barwę kwiatów, a nazwa gatunkowa - denis-canis - oznacza ząb psa. Taki kształt mają bowiem cebule tej rośliny, niewielkie (długości kilku centymetrów), bez suchej okrywy. Z każdej wyrastają dwa liście z purpurowymi plamami. Kwiaty, które rozwijają się od końca marca do początku maja, u podstawowego gatunku są czerwonawe, osadzone pojedynczo na pędach długości 12-15 cm. Znanych jest kilka odmian o kwiatach żółtych, białych i różowych.

Rośliny te ładnie wyglądają w ogródkach skalnych i na rabatach. Dobrze rosną w półcieniu, na glebie żyznej i lekko wilgotnej. Cebule sadzimy we wrześniu na głębokości 6-10 cm i na zimę przykrywamy korą. Wiosną podlewamy rośliny tylko do końca maja. Psizęby wystarczy przesadzać co 3 lata, najlepiej jesienią.

Psizęby sprawiają mało problemów - jedynie chłód i zimny wiatr mogą przebarwić płatki kwiatów.

Listki mogą pokryć się żółtymi lub brązowymi cętkami, jeśli rośliny zaatakuje rdza. Choroba ta nie jest jednak groźna.

Podobne prace

Do góry