Ocena brak

Przykurcz Dupuytrena

Autor /adolftoja Dodano /10.01.2013

przykurcz Dupuytrena; przykurcz rozcięgna ręki; powstaje bez uchwyt­nej przyczyny, powodując w następ­stwie zwłóknienia rozcięgna dłonio­wego przykurcz w stawach śródręczno-palcowych i międzypalicz-kowych bliższych. Częste występowa­nie jednostronne p. D., u praworęcz­nych w rózcięgnie dłoni prawej, a u leworęcznych w lewej, oraz znacznie większa zachorowalność u osób pra­cujących narzędziem wzbudzającym wibrację — przemawia za mikrourazo-wym podłożem choroby. Jest to rów­nież schorzenie przekazywane dzie­dzicznie. Istnieje jednak wiele innych poglądów na temat etiopatogenezy te­go schorzenia. Zmiany dotyczą zwyk­le palców IV i V, rzadziej III. P. D. nie leczony — prowadzi do znacznego upośledzenia sprawności ręki, wsku­tek narastania przykurczu, zbliznowacenia torebek stawowych, a nawet wtórnego zesztywnienia stawów śród-ręczno-palcowych i międzypaliczko-wych. Leczenie zachowawcze: ma­saże, ultradźwięki, wstrzykiwanie hy-drokortyzonu, hialuronidazy, ćwicze­nia bierne — z reguły nie przynosi efektu. Schorzenie wymaga leczenia operacyjnego, możliwie wczesnego, aby nie doszło do przykurczów utrwa­lonych. Operacja polega na całkowi­tym lub częściowym wycięciu rozcięg­na. Po operacji ustawia się rękę w pozycji czynnościowej, zakłada na kilka dni opatrunek uciskowy. Po tym okresie rozpoczyna się ćwiczenia zginania palców; prostowanie palców rozpoczyna się po 3 tygodniach. Wskazana terapia zajęciowa. 

przykurcz rozcięgna ręki -» przy­kurcz Dupuytrena

Podobne prace

Do góry