Ocena brak

PRZYBYLSKI JACEK IDZI

Autor /ann_mar Dodano /20.03.2012

PRZYBYLSKI JACEK IDZI, ur. 1 IX 1756 w Krakowie, zm. 11 IX 1819 tamże, tłumacz, filolog, bibliotekarz. Po studiach w Akad. Krak. wykładał w podległych jej szkołach; 1786-1802 i 1809-11 kierował biblioteką uniw. krak., którego 1787-1802 i 1809-13 był profesorem („starożytności" i greki). W 1795 redagował dwutyg. informacyjno-rozrywkowy „Monitor Różnych Wiadomości", 1795-1800 Kalendarz krakowski. Uprawiał pol. i łac. twórczość lit. o charakterze okolicznościowym, przede wszystkim jednak był niezmiernie płodnym tłumaczem, gł. pisarzy gr. i rzym. (m. in. Iliada, wyd. t. 1-2 1814, Odyseja 1815, Eneida 1.1-2 1811, poezje Owidiusza i Horacego), a ponadto Woltera (Kandyd Wszędobylski 1780), J. Miltona, A. Pope'a, L. Camóesa i in. Przekłady P., wierne, ale nieudane artystycznie, oceniali współcześni surowo, odmawiając tłumaczowi talentu poet. i zarzucając mu nadużywanie neologizmów, z których zresztą wiele przyjęło się w jęz. potocznym (np. pomnik, uczelnia). Neologizmy te, jak i in. dziwactwa P. oraz obfitość płodów jego pióra były często przedmiotem kpin, m. in. F.K. Dmochowskiego w Zakusienad zaciekami Wszechnicy Krakowskiej 1789 (odpowiedź P. Heautoumastix, czyli Bicz na siebie samego t.r.), F. Morawskiego w Nowym Parnasie 1818, J. Gorczyczewskiego. Wydał też P. z rkpsu pieśń 1-25 Orlanda szalonego L. Ariosta w przekł. P. Kochanowskiego (1799).

SPKP (Z. Ciechanowska).

Podobne prace

Do góry