Ocena brak

Przewód ślinianki przyusznej

Autor /judy Dodano /06.01.2012

Przewód ślinianki przyusznej albo przewód przyuszniczy (ductusparotideus s. Stertom) łączy gruczoł z jamą ustną. Długość jego wynosi 3—5 cm, grubość 2—4 mm; jest to przewód o wąskim świetle i grubej ścianie, która tak samo jak ściany przewodów innych wielkich ślinianek nie zawiera włókien mięśniowych. Przewód przyuszniczy wydostaje się z gruczołu na jego brzegu przednim; biegnie do przodu poprzecznie na mięśniu żwaczu, mniej więcej 1 cm poniżej łuku jarzmowego, zagina się prawie pod kątem prostym w głąb dokoła przedniego obwodu poduszeczki tłuszczowej Bichata, następnie przebija skośnie ku przodowi mięsień policzkowy i dostaje się pod błonę śluzową przedsionka jamy ustnej. Ujście przewodu leży na małej wyniosłości błony śluzowej, zwanej brodawką ślinową górną (papilla saliuaris superior), na wysokości 2 zęba trzonowego górnego.

Podobne prace

Do góry