Ocena brak

Przewód najądrza

Autor /liza Dodano /12.01.2012

Przewód najądrza (ductus epididymidis). Ze zrazików najądrza pówstaje jeden silnie pokręcony przewód najądrza; zstępuje ku dołowi aż do końca ogona, tutaj ostro zagina się i wstępuje ku górze jako nasieniowód. Przewód najądrza odpowiada przewodowi pranercza zarodka, utraca jednak jego prostolinijny przebieg. Początek jego łączy się z górnym, największym zrazikiem; wychodzi on z podstawy tego zrazika w przedłużeniu przewodzika odprowadzającego. W pewnych odległościach od siebie prowadzą do niego następne dalsze przewodziki jeszcze ciągle w obrębie głowy. Dalej przewód najądrza wytwarza trzon i ogon najądrza. Światło przewodu wypełniają plemniki, które tu dojrzewają i pozostają do czasu wytrysku. Jeżeli wyprostujemy przewód najądrza, rozciągając jego wężowate skręty, wówczas długość jego wyniesie około 4 mm, podczas kiedy w najądrzu nienaruszonym sprowadza się ona do tyluż centymetrów. Światło wzrasta ku dołowi, w średnim wypełnieniu wynosi w trzonie około 0,2—0,3 mm, w silnym wypełnieniu 0,4—o,6 mm.

Ściana przewodu najądrza ma inną budowę niż ściana przewodzików odprowadzających. Światło przewodu o równym obwodzie jest wysłane wysokim, dwurzędowym nabłonkiem wałeczkowa tym, wyposażonym w nieruchome włoski pozle-piane z sobą szklistą substancją, przypuszczalnie wydzieliną nabłonka. Nabłonek spoczywa na cienkiej błonie podstawowej objętej z zewnątrz mięśniówką gładką; mię-śniówka ta układa się w 4—8 warstw okrężnych; skurcz mięśniówki może przesuwać nasienie. Mięśniówkę obejmuje warstwa tkanki łącznej.

Podobne prace

Do góry