Ocena brak

Przeszkody w skutecznym komunikowaniu

Autor /KolesHaHa Dodano /08.08.2013

(wiek, płeć, miejsce zamieszkania, inteligencja, wykształcenie)

a) różnice w postrzeganiu

Różnice w postrzeganiu to jedna z najczęstszych przeszkód w komunikowaniu się

- Ludzie o odmiennej wiedzy i odmiennych doświadczeniach często inaczej postrzegają to samo zjawisko. Np. Mistrz chwali montażystę za jego wydajną i jakościowo dobrą pracę, chce w ten sposób zachęcić innych pracowników, aby poszli za jego przykładem. Jednak inni pracownicy mogą uważać, że wyróżnienie montażysty świadczy o jego „podlizywaniu” szefowi. Mogą więc zareagować dokuczając mu albo demonstrując swoją wrogość.

b) różnice językowe

Różnice w indywidualnym postrzeganiu ściśle się wiążą z różnicami językowymi; aby można było należycie przekazać komunikat, użyte słowa muszą oznaczać to samo dla nadawcy i odbiorcy. Np. do różnych działów firmy trafia notatka informująca, że w „krótkim czasie” należy przygotować nowy wyrób; dla ludzi w dziale badawczym „krótki czas” może oznaczać dwa, trzy lata, dla ludzi w dziale finansowym „krótki czas” to np. 3,6 miesięcy; a dla ludzi w dziale sprzedaży „krótki czas” to kilka tygodni.

Poszczególnym wyrazom można nadać wiele znaczeń, należy zatem poświęcać dużą uwagę temu, aby odbiorca odebrał komunikat zamierzony przez nadawcę.

Różnice w postrzeganiu mogą wynikać też z różnic płci: w kulturze amerykańskiej mężczyźni i kobiety stosują odmienne style mówienia i na ogół we wzajemnych rozmowach odgrywają odmienne role. Różnice takie mogą prowadzić do konfliktów i nieporozumień np. kobiety wyrażające się bez ogródek w sposób wyrażający pewność siebie mogą być uważane za „niekobiece”. Natomiast kobiety wyrażające swoje opinie w sposób mniej

stanowczy i wkładające więcej wysiłku, aby przyciągnąć uwagę innych mogą być uważane za mało inteligentne.

c) szum

Szumem jest każdy czynnik, który zniekształca, powoduje zamieszanie, albo w inny sposób przeszkadza w komunikacji. Szum może powstać w kanale komunikacji, czyli w środku przekazu (jakim jest powietrze dla głosu albo papier dla listu). Szum może być wewnętrzny (np. kiedy odbiorca nie zwraca uwagi na komunikat) albo zewnętrzny (np. kiedy komunikat ulega zniekształceniu przez inne dźwięki w otoczeniu). Szum może występować na każdym etapie procesu komunikowania. Jest szczególnie dokuczliwy w fazie kodowania i dekodowania.

- pragnienie nadania sensu otrzymanemu komunikatowi może być tak silne, ze odbiorca często dekoduje przekaz niejasny albo nawet bezsensowny w rozsądne stwierdzenie, całkowicie odmienne od pierwotnie zakodowanej treści.

Np. niejasne instrukcje obsługi dotyczące sposobu wykonania określonego zadania mogą spowodować, że nowy pracownik pragnąc zadowolić swojego kierownika „słyszy inną, błędną instrukcję”.

- takie stany jak głód, ból, zmęczenie można traktować jako pewnego rodzaju szum, utrudniający komunikowanie. Oczywiście sytuację pogarsza komunikat, który jest od początku niejasny i niepotrzebnie skomplikowany.

d) Emocje

Reakcje emocjonalne – gniew, miłość, postawa obronna, nienawiść, zazdrość, lęk, zakłopotanie – wpływają na to, w jaki sposób rozumiemy cudze komunikaty i jak sami wpływamy na innych za pośrednictwem naszych komunikatów. Jeżeli np. czujemy się zagrożeni utratą władzy lub prestiżu, możemy stracić zdolność rozważenia treści otrzymanych komunikatów, reagując w sposób defensywny lub agresywny.

Najlepszym sposobem radzenia sobie z emocjami jest uznanie ich za część procesu komunikacji i dążenie do ich zrozumienia, kiedy powodują trudności.

e) niezgodność między komunikatami werbalnymi i niewerbalnymi

Często wydaje nam się, że język mówiony nieufność pisany jest głównym środkiem komunikacji. Jednakże na to jak odbieramy nieufność nadajemy komunikaty duży wpływ wywierają czynniki pozawerbalne, tj. ruchy ciała, ubiór, odległość od rozmówcy, postawa, gesty, wyraz twarzy, ruchy oczu nieufność dotknięcia. Nawet przy tak prostym komunikacie, jak „dzień dobry”, możemy środkami pozawerbalnymi przekazać rozmaite znaczenia.

Np. zajęty kierownik, który nie chce aby mu przeszkadzano odpowiada na pozdrowienia pracownika nie podnosząc głowy znad tekstu, nad którym pracuje.

Kluczem do wyeliminowania niezgodności nieufność komunikowaniu się jest zdanie sobie sprawy nieufność istnienia fałszywych komunikatów nieufność wystrzeganie się ich przekazywania. Gesty, ubiór, postawa, wyraz twarzy nieufność inne wyrażane komunikaty pozawerbalne powinny być zgodne nieufność treścią słów. Pomaga przy tym analizowanie pozawerbalnych komunikatów wysłanych przez inne osoby nieufność wykorzystanie tej wiedzy do własnego postępowania nieufność innymi.

f) nieufność

Ufność lub podejrzliwość wobec komunikatu jest w znacznym stopniu funkcją wiarygodności nadawcy w opinii odbiorcy. Wiarygodność nadawcy zależy od okoliczności, w jakich wysyła komunikat. Na komunikowanie się wywiera wpływ historia wzajemnych stosunków.

Np. jeżeli pracownik wiele razy spotyka się z niechęcią lub niedotrzymania obietnic ze strony kierownika, to skuteczność komunikatu tego ostatniego ulega erozji. Niekiedy fakt, ze autorem komunikatu jest kierownik, zwiększa jego wiarygodność, bywa jednak, że efekt jest odwrotny. Podstawowe znaczenie ma czas i miejsce wydarzenia.

- wiarygodność osoby jest wtedy dużą gdy inni uważają ją za osobę znającą się na rzeczy, godną zaufania i szczerze troszczącą się o innych. Wiarygodność jest wynikiem długotrwałego procesu, w którym inni dostrzegają uczciwość, bezstronność, dobre intencje danego człowieka.

Podobne prace

Do góry