Ocena brak

Przestępstwa skarbowe i wykroczenia

Autor /Victoria Dodano /02.04.2011

 

Przestępstwo skarbowe to jest czyn zabroniony przez kodeks pod groźbą kary grzywny w stawkach dziennych, kary ograniczenia wolności lub kary pozbawienia wolności.

Wykroczenie skarbowe to czyn zabroniony przed kodeks pod groźbą kary grzywny określonej kwotowo, jeśli kwota uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartości przedmiotu czynu nie przekracza wysokości najniższego miesięcznego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia.

W odniesieniu do wykroczeń skarbowych, kodeks rezygnuje z karalności takich form popełniania wykroczenia jak usiłowanie, podżeganie, pomocnictwo.

Przy czynie zabronionym /przestępstwa i wykroczenia skarbowe/ ocenia się: element winy, stopień społecznej szkodliwości czynu, umyślność czynu.

Z zasady nullum crimen sine culpa - wynika, że kara nie może być orzeczona bez winu sprawcy w czasie popełnienia czynu zabronionego. Przypisanie sprawcy winy oznacza, że może on ponieść karę za swój czyn. Dlatego:

  • Sprawca musi być dojrzały

  • Sprawca w chwili popełnienia czynu musi być poczytalny

Warunkiem uznania czynu zabronionego za przestępstwo bądź wykroczenie skarbowe jest stopień szkodliwości czynu. Musi być on wyższy niż znikomy.

Umyślność czynu zachodzi wówczas, gdy sprawca chce popełnić czyn zabroniony bądź przewidując jego popełnienie na to się godzi.

 

 

Ze względu na rodzaj ustawowego zagrożenia w sankcji określaną karą, wyróżnić można trzy rodzaje czynów zabronionych:

  • Przestępstwa skarbowe zagrożone wyłącznie karą grzywny określoną w stawkach dziennych

  • Przestępstwa skarbowe zagrożone sankcją alternatywno – kumulatywną, co oznacza następującą formułę prawną: czyn podlega karze grzywny albo karze pozbawienia wolności albo oby karom łącznie. Takie rozwiązanie sprawia, że sąd może dokonywać racjonalnego wyboru jednego z trzech wariantów kary.

  • Wykroczenie zagrożone karą grzywny określonej kwotowo.

Podobne prace

Do góry