Ocena brak

Przerwanie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia

Autor /carbonara Dodano /02.12.2013

Do przerwania ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia dochodzi z reguły u mężczyzn w średnim i starszym wieku wskutek silnego i nagłego napięcia mięśnia dwugłowego, szczególnie na podłożu uprzednio istniejącego zapalenia osłonki i ścięgna26. Niekiedy (rzadko) do uszkodzenia może także dojść u osób młodych - sportowców w czasie wykonywania wysiłków o wyjątkowo dużym natężeniu, bez uprzednio istniejących zmian. Do przerwania dochodzi najczęściej na granicy mięśniowo-ścięgnistej.

Objawy

Przerwanie ścięgna objawia się nagłym bólem w obrębie ramienia, w momencie napięcia mięśnia dwugłowego podczas wykonywania wysiłku fizycznego. Oglądaniem stwierdza się wygórowanie w przebiegu mięśnia dwugłowego, umiejscowione od przodu.

W dolnej połowie ramienia objaw ten jest najlepiej widoczny podczas próby napinania mięśni przy uniesionych kończynach górnych. Ruchy w zakresie ramienia i przedramienia są nie zaburzone, gdyż nie uszkodzona głowa krótka w dalszym ciągu spełnia swoją rolę; oczywiście dochodzi do obniżenia siły mięśnia.

Postępowanie

Leczenie jest różne i zależy od rozległości uszkodzenia, umiejscowienia przerwania oraz wieku i zawodu chorego. W przypadku niepełnego uszkodzenia ścięgna leczenie może być zachowawcze - unieruchomienie kończyny w zgięciu w stawie łokciowym powyżej kąta 90° przez okres około 6 tygodni.

Leczenie operacyjne (tenodeza sposobem Hitchcocka lub typu key-hole, w modyfikacji Dziaka) całkowitego przerwania ścięgna uzależnia się od wieku

i zawodu chorego. I tak, u chorych w wieku starszym zazwyczaj odstępuje się od operacji. W przypadku osób młodych oraz sportowców leczenie operacyjne jest wskazane tak z przyczyn kosmetycznych, jak i z powodu osłabienia siły mięśnia dwugłowego i ramienia (utrata około 20% siły zginania w stawie łokciowym i około 17% siły odwodzenia ramienia w rotacji zewnętrznej, oraz siły odwracania przedramienia).

 

Do góry