Ocena brak

Przerwanie mięśnia piersiowego większego

Autor /carbonara Dodano /02.12.2013

Mięsień piersiowy większy jest największym i najsilniejszym mięśniem obręczy barkowej. Poszczególne części mięśnia - obojczykowa, mostkowa i żebrowa - o różnym kierunku przebiegu łączą się we wspólnym przyczepie do kości ramiennej. Najczęściej dochodzi do naderwania lub przerwania poszczególnych składowych.

Przerwania całego mięśnia zdarzają się niezmiernie rzadko i z reguły dotyczą sportowców wyczynowych (zapaśnicy).

Objawy

Ostry ból w miejscu przerwania połączony jest ze słyszalnym trzaskiem. Dochodzi do znacznego upośledzenia skręcania do wewnątrz i przywodzenia ramienia. Pojawia się krwiak pourazowy.

Ponieważ pourazowy krwiak w znacznym stopniu utrudnia badanie i maskuje objawy kliniczne, wypełniając powstały w ciągłości mięśnia ubytek, znaczenia nabiera badanie ultrasonograficzne.

Pozwala ono na dokładną ocenę miejsca i rozległość rozerwania, a tym samym umożliwia dobranie właściwego sposobu leczenia.

Postępowanie

W zerwaniach częściowych mięśnia, gdy nie ma większego upośledzenia funkcji kończyny, wystarcza leczenie zachowawcze - kilkutygodniowe unieruchomienie, a następnie dozowana kinezyterapia.

W uszkodzeniach powodujących znacznego stopnia upośledzenie funkcji kończyny i jej bolesną destabilizację, szczególnie u osób młodych czy uprawiających sport wyczynowy, leczeniem z wyboru jest zabieg operacyjny - zeszycie mięśnia lub wszczepienie do kości ramiennej.

Zaznaczyć należy, że rekonstrukcja mięśnia we wczesnym okresie po urazie nie nastręcza zbytnich trudności. Najczęściej jednak, ze względu na trudności diagnostyczne, do leczenia zgłaszają się często chorzy po upływie kilku miesięcy od urazu. Istniejący wówczas przykurcz mięśnia utrudnia rekonstrukcję.


Podobne prace

Do góry