Ocena brak

Przepowiadanie przyszłości, astrologia, horoskopy

Autor /Zenon Dodano /31.01.2012

Od stuleci ludzie wykazują się niezwykłą pomysłowością w po­szukiwaniu metod przepowiadania wydarzeń, które będą miały miejsce dopiero w przyszłości. W tym celu zbudowano całe skomplikowane systemy. Żaden ze znanych sposobów nie sprawdził się wprawdzie w stu procentach, jednak wszystkie mają swoich zdeklarowanych zwolenników.
Astrologia.
W wielu czasopismach publikowane są horosko­py na najbliższy dzień, tydzień, miesiąc czy rok. Jeśli mielibyśmy im wierzyć, to musielibyśmy uznać, że wszystkich urodzonych na przykład pod znakiem Koziorożca czekają w danym okresie podobne sytuacje, podobne przygody miłosne i ta­kie same problemy zdrowotne. Horoskopy, czy tego chcemy, czy nie, cieszą się jednak wielką popularnością. Stanowią one niejako uproszczoną wersję astrologii - teorii, według której wzajemne usytuowanie Księżyca, Słońca i ośmiu planet wywiera ogromny wpływ na życie na Ziemi.
Zodiak to pas gwiezdnych konstelacji, na tle którego odbywa się co roku pozorna wędrówka Słońca. Około czterech tysięcy lat temu Słońce „wchodziło" w znak Barana w dniu wiosennego przesilenia tj. 21 marca. Ponieważ Ziemia obraca się nie tylko wokół własnej osi, ale również nie­jako „drga" w przestrzeni kosmicznej jak spławik na wodzie, data ta stopniowo się cofała, przeszła już prawie całe Ryby i za kilka lat wejdzie w znak Wodnika. Mimo to, dla wygody, wszystkie obser­wacje astronomiczne i astrologiczne wciąż przyj­mują, że dzień przesilenia wiosennego przypada na początek znaku Barana.
Mapa nieba.
Zodiak dzieli się na dwanaście części, każda z nich trwa mniej więcej miesiąc, dlatego, jeśli mówimy o kimś, że urodził się pod znakiem Koziorożca, to znaczy to, że jego urodziny przypadają między 21-23 grudnia (dokładna data zmienia się z roku na rok) a 21-23 stycznia. Każdy znak zodiaku odpo­wiada 30 stopniom na 360-stopniowym okręgu, który Słońce pozornie zatacza wokół Ziemi w ciągu jednego roku.
Horoskop jest właściwie mapą nieba uwzględ­niającą wzajemne położenie Słońca, Księżyca i ośmiu planet w stosunku do Ziemi w danym momencie. Astrolodzy wierzą, że układ tych ciał niebieskich w momencie narodzin (albo poczęcia) ma wpływ na losy człowieka. Wierzą też, że okre­ślony układ wyznacza nie tylko charakter jednost­ki, ale także wszystkie wydarzenia w jej życiu.
Poszczególne „horoskopy" na dany dzień, ty­dzień czy miesiąc, takie jakie znajdujemy w wielu czasopismach, mogą mieć niewielkie znacznie, jako że wyznaczają one jedynie pozycję Słońca w zodiaku, czyli praktycznie rzecz biorąc jedynie datę kalendarzową. Astrolodzy, zgadzając się co do tego, że pozycja Słońca na niebie w dniu naro­dzin ma wpływ na charakter człowieka, podkreślają jednak co najmniej równoważne znaczenie pozy­cji Księżyca, ascendentu (konstelacji zodiakalnej wyłaniającej się właśnie znad horyzontu) i pozycji pozostałych planet naszego układu.
Czy jednak oznacza to, że astrologia pozwala przewidywać przyszłość? Astrolodzy postrzegają Księżyc, Słońce i planety jak dziesięć wskazówek niezwykle skomplikowanego zegara. Każda z nich porusza się niezależnie od pozostałych, a zatem ich wzajemne położenie nieustannie się zmienia. Tak jak czas i wysokość przypływu, w zależności od pozycji Słońca i Księżyca, są różne w różnych miej­scach wybrzeża i zmieniają się każdego dnia, tak samo te ciała niebieskie wywierają indywidualny wpływ na koleje życiowe każdego z nas.

Astronomowie potrafią dokładnie przewidzieć ruch planet z kilkuwiekowym wyprzedzeniem. Dane te, tzw. efemerydy, publikowane są w rocznikach astronomicznych oraz, w uproszczeniu, w tabli­cach nawigacyjnych dla żeglarzy i pilotów. Teore­tycznie więc astrolodzy mogliby wyliczyć kolejne horoskopy, czyli układy gwiazd, dla każdego czło­wieka na każdy moment jego życia, a zatem i prze­widzieć wszystkie wydarzenia, na które pozycja tych gwiazd będzie miała w przyszłości wpływ. Większość astrologów ogranicza się jednak wyłącz­nie do horoskopu dnia urodzin, który traktuje jako wyznacznik predyspozycji i ogólnej charaktery­styki przyszłego życia człowieka.
Sztuka astrologii liczy już ponad 4000 lat, tak długi okres obserwacji niektórych zjawisk pozwolił więc już na dokonanie pewnych uogólnień dotyczą­cych przeznaczenia ludzi urodzonych w poszcze­gólne dni roku. Stwierdzono, że wśród ludzi uro­dzonych w mgliste listopadowe poranki będzie więcej lekarzy niż wśród tych, którzy urodzili się w słoneczne dni lipca. Astrolodzy wierzą, że wziąwszy pod uwagę układ dziesięciu „wskazó­wek" kosmicznego zegara, można sporządzić szczegółową „przepowiednię" dotyczącą życia każ­dego człowieka. Czy jednak przewidywania te się sprawdzą, dopiero przyszłość pokaże.

Astrologia jest tylko jednym z wielu sposobów przewidywania przyszłości. Oprócz czytania z gwiazd znane są też takie metody jak: przewidy­wanie przyszłości z lotu ptaków, z wnętrzności zwierząt ofiarnych, układu dymu z ogniska, uło­żenia kości do gry, aktywności owadów, na przy­kład pszczół, układu linii dłoni (chiromancja), a nawet z fusów, które zostają na dnie filiżanki po kawie lub herbacie. Obecnie większość tych metod nie jest już praktykowana, przynajmniej w naszej kulturze. Na „placu boju" pozostały właściwie tylko astrologia, o której możliwościach już pisaliśmy, oraz tarot i I Ching.

Podobne prace

Do góry