Ocena brak

Przepisy „pożarowe” w procesie legislacyjnym

Autor /Barnim Dodano /13.12.2011

Jeżeli projekt ustawy zostanie uznany za pilny (art. 123 K), procedura ustawodawcza może ulec przyspieszeniu. Istota trybu pilnego jest uprzywilejowanie danego projektu ustawy, polegające na priorytetowym traktowaniu go w porównaniu z innymi projektami, a także na znacznym przyspieszeniu całego trybu ustawodawczego.

Art. 123 ust. 1 K dopuszcza nadanie pilnego charakteru tylko projektom ustaw wniesionym przez RM, a decyzję w tej sprawie pozostawia samemu rządowi – Sejm nie ma możliwości sprzeciwienia się takiej decyzji. Pewne projekty, ze względu na wagę materii, nie mogą być jednak poddane trybowi pilnemu. Odnosi się to do:

  • ustaw podatkowych,

  • ustaw dot. prawa wyborczego,

  • ustaw regulujących ustrój i właściwość władz publicznych,

  • kodeksów.

Pilność projektu oznacza obowiązek Sejmu do jego rozpatrzenia w możliwie krótkim terminie, ale sama Konstytucja żadnego takiego terminu nie ustanawia, a tylko nakazuje, by odrębność postępowania z projektami pilnymi określono w regulaminie Sejmu. Regulamin zaś ustala w szczególności, że komisja rozpatrująca projekt pilny powinna zakończyć prace w terminie nie dłuższym niż 30 dni – w praktyce poszanowanie pilności projektu zależy całkowicie od uznania Sejmu.

Natomiast Konstytucja (art. 123 ust. 3) skraca terminy, w jakich ustawa uchwalona w trybie pilnym musi zostać rozpatrzona przez Senat (14 dni) i podpisana przez Prezydenta (7 dni). Terminy te mają charakter zawity, bo wraz z ich upływem powstaje domniemanie, że Senat przyjął ustawę, a Prezydent traci możliwość skierowania ustawy do TK lub skorzystania z prawa weta.

Do góry