Ocena brak

PRZEBIEG, ROZGAŁĘZIENIA I POŁĄCZENIA NACZYŃ KRWIONOŚNYCH

Autor /Karoline Dodano /18.01.2012

Większe tętnice rozgałęziają się jak drzewo na coraz mniejsze gałęzie i wreszcie przechodzą w sieć naczyń włosowatych; z sieci tej zbierają się żyły znowu na podobieństwo drzewa; mniejsze dochodzą do większych i wreszcie uchodzą do jeszcze większych pni żylnych. O ile wielkie naczynia w ciągu rozwoju zarodkowego zawiązują się embrionalnie jako jednolite cewy, o tyle naczynia obwodowe powrstają z sieci włosowatej. Zasadniczy plan układu naczyń ustalony jest dziedzicznie; w typowym położeniu wytwarza się np. na ramieniu jedna tętnica, na przedramieniu dwie. Jeżeli natomiast z sieci włosowatej wytwarzają się inne, nietypowe drogi prądu krwi, wówczas powstają «odmiany» osobnicze. W układzie naczyniowym są one bardzo częste. Przy czym zmienność układu żylnego jest większa niż tętniczego, największa zaś dotyczy rozgałęzień naczyń włosowatych.

O ile zasadniczy plan budowy układu naczyniowego jest więc dziedziczny, to szczegółowe jego wykształcenie w dużym stopniu zależne jest również od dynamiki prądu krwi, jak to zobaczymy niebawem.

W miarę oddalania się od serca tętnice rozgałęziają się na coraz mniejsze i cieńsze naczynia. W odcinkach między dwoma odgałęzieniami grubość naczynia macierzystego nic ulega zmniejszeniu. Wraz z rozgałęzieniami zmniejsza się również grubość ściany naczynia, chociaż proces ten nic odbywa się zupełnie równomiernie; światło odgałęzień tętniczych zmniejsza się stosunkowo szybciej niż grubość ściany; tętnice mniejsze mają stosunkowo grubszą ścianę niż większe.

Podobne prace

Do góry