Ocena brak

Programowanie rozwoju gospodarczego

Autor /Juzek Dodano /09.06.2011

Otoczenie – całokształt zmiennych sytuacyjnych, na które podmiot podejmujący decyzje nie ma wpływu, a musi je uwzględnić. Problemem jest wykorzystanie szans jakie to daje, wyzwań, uniknięcie zagrożeń.

Problem przewidywania zmian i programowania aktywności gospodarczej uwzględniajac te zmiany(tempo i kierunek). Programowanie rozwoju gospodarczego ma na celu określenie tempa i nadania temu rozwojowi pożądanego kierunku. Dynamika dająca się utrzymać przez dłuższy czas, a więc stabilizowanie.

Na to wpływa wiele czynników i uwarunkowań, występowanie ich i intensywność zmienia się. Zmiany te ulegaja w tempie przyspieszonym, w Polsce szczególnie, bo chcemy sprostać standardom UE, być krajem który będzie przygotowany do konkurencji, wykorzystać szansę jaką daje członkostwo w Unii, ma on osłabić zagrożenia jakie daje z Unią się wiążą. Żeby programowanie mogło spełnić swoją rolę musi być poprzedzone prognozowaniem.

Analiza stanu wyjściowegorozpoznanie;

Prognozowanie – rozpoznanie przyszłości, działalność polegająca na zdobywania informacji o prawdopodobnym przebiegu zjawisk w przyszłości. Nie daje odpowiedzi co jest korzystne, co jest możliwe. Jest tu zmienna objaśniana(np. tempo wzrostu popytu na X, na rynkach zagranicznych, przyrost ludności) i zmienne objaśniające(czynniki wpływające na zmiany zmiennej objaśnianej).

Prognozowanie – działalność polegająca na przetworzeniu prognozowania, w celu dokonania wyboru, odpowiada na pytania jakie są sposoby realizacji celu, jakie są warianty, ścieżki, dochodzenia do celu i co jest bardziej korzystne, co jest możliwe musi być oparty na obliczeniach.

Plan –różni się od programu tym, że będzie decyzją, wyborem z pośród możliwych sposobów realizacji celów. Państwo robi tylko planowanie przestrzenne i budżetowe(to jedyne jego plany). Chodzi tu o plan przedsiębiorstw, grunty itp.

Istotne znaczenie ma programowanie . dotyczy tych spraw, które wiążą się z programowaniem. To faza procesu przygotowania decyzji. Prognozy mogą być krótko-średnio-długookresowe, perspektywiczne. Kryterium czasu ma istotne znaczenie, bo prognozując powinniśmy ująć horyzont czasowy, prognozy do rodzaju działalności, do czasu potrzebnego do osiągnięcia danego celu. W działalności, która ma charakter krótkookresowy(np. modna odzież) nie trzeba prognoz długofalowych w przypadku związanym z infrastrukturą(autostrady), trzeba wydłużyć. Trzeba też uwzględnić czasookres występowania skutków, np. po jakim czasie zwróci się nakład na budowę autostrady. Czasookres objęty prognozą musi także uwzględniać charakter występujacych procesów.:

W praktyce często mają mieszany charakter, obok kontynuacji zachodzi nowe zjawisko.

Obok wpływu, charakteru procesu musimy też uwzględnić rodzaj metod prognozowania. Wybór metody ma istotne znaczenie dla poprawności metody. W przypadku długich i średnich będziemy musieli inne metody, bo pojawią się nowe zmienne objaśniające, albo zmieni się ich siła. Będzie bardziej złożony proces wyboru.

metody ilościowe(matematyczne, jest ich wiele ekonometryczne). W prognozowania długookresowym nie dysponujemy odpowiednim zasobem informacji, by skorzystać z modelu ekonometrycznego.

Metody oparte na wykorzystaniu wiedzy eksperckiej:

  • Metoda delficka – wykorzystanie wiedzy ekspertów, odpowiednio dobranemu gronu ekspertów rozsyła się formularze zapytań o kształtowaniu się przyszłości okreslonego zjawiska. Nie mogą wiedziec o sobie nawzajem, są niezalezni. Zbiera się je , analizuje i oblicza medianę.

  • Burza mózgów – ekspertów zbiera się w odosobnionym miejscu, stawia pytania, z burzy wyjania się jakiś pogląd.

  • Analiza porównawcza – w kraju, w którym poziom cywilizacyjny jest niższy, to orientacje ma się przez badanie w wyżej postawionym kraju, jakie były formy danego zjawiska.

W przypadkach bardziej skomplikowanych musimy korzystać z różnych metod. Porównywanie wyników może być bardzo przydatne, ale kosztuje dużo. Prognozowanie powinno być ciągłe. Są prognozy pasywne(nie kształtują bezpośrednio naszej decyzji). Są i prognozy aktywne na ile prognozowanie może być aktywne, gdy cel jest dany i określony, a prognozowaniu podlega czasookres dochodzenia do celu, ścieżki dochodzenia do danego celu, skutki uboczne osiągania celu. Przy takiej prognozie jest połączenie metod prognostycznych z metodami i technikami programistycznymi. Tu pomaga wykorzystanie drzewa decyzji.

Programowanie ważne gdzie podejmuje się decyzje. Skoordynować wiele celów, te współzależności między celami, uwzględnić środki i warunki osiągania celu. Są programy makroekonomiczne(tempo i strukturę ogólną w gospodarce). Programy problemowe wyznaczające zidentyfikowane rzeczowo cele i sposoby ich osiągania, rozwiązywanie określonego problemu(np. restrukturyzacja górnictwa). Programy branżowe, gałęziowe mają mniejsze zastosowanie, bo opracowanie dla całej gałęzi jest nierealne i na ich miejsce wchodzą programowe.

Programy przestrzenne dotyczą zagospodarowania przestrzeni, jest ona ograniczona, trzeba nią racjonalnie zarządzać, ma długotrwałe skutki, kosztowne jest ich usuwanie. Powinny się tym zajmować duże województwa.

Programowanie dotyczy również rozwoju i funkcjonowania organizacji gospodarczej – przedsiębiorstwa przemysłowe, bankowe, transportowe. Tu często posługujemy się scenariuszami, potrzebne dla stworzenia planów. Scenariusze dotyczą zmian otoczenia, powinny być odpowiedzi na dwa podstawowe pytania: jakie szanse i zagrożenia wynikają ze zmian w otoczeniu dla organizacji.

Podobne prace

Do góry