Ocena brak

PROGRAM ZAJĘĆ SOCJOTERAPEUTYCZNYCH DLA DZIECI ZE SZKÓŁ PODSTAWOWYCH - Zasady prowadzenia zajęć: Zasada istnienia norm

Autor /Feliks Dodano /05.09.2011

Zasada ta polega na wprowadzaniu i przestrzeganiu przez prowadzącego reguł porządkujących to, co ma się dziać na zajęciach.

Przedstawione wcześniej trzy zasady, wskazówki powinny być normami nie tylko dla uczniów, ale i dla nauczycieli. W ich realizacji nauczyciel powinien być „mistrzem”, wzorem dla dzieci.

Organizacja zajęć wymaga istnienia także innych zasad. Jednak powinno się wprowadzić takie normy, które umożliwiają dzieciom przeżycie dobrych doświadczeń. Dla przykładu:

a) przestrzegamy kolejności mówienia o sobie, gdy jakieś dziecko mówi o sobie nie przerywany mu

b) nie zadajemy sobie bólu na zajęciach, nie bijemy się, nie „wymierzamy” sprawiedliwości, staramy się ni używać przemocy

c)o tym, kiedy zaczynamy i kończymy zabawę, decyduje prowadzący

d) kto nie przestrzega tych zasad, ten musi zrezygnować z udziału w zajęciach – czasowo lub ogólnie

Można stale wprowadzać różne zmiany w normach. Należy równocześnie pamiętać, że stosowanie dużej liczby ograniczeń może spowodować zmniejszenie poczucia bezpieczeństwa, zwiększyć obszar możliwych konfliktów i obniżyć motywację dzieci do udziału w zajęciach.

Dobrze jest, gdy dzieci znają wprowadzone normy i rozumieją ich celowość. Można też zachęcić je, by same wypracowały sprawiedliwe zasady zachowania.

Korygujące znaczenie zasady istnienia norm

Stosowane na zajęciach normy mają znaczenie nie tylko dlatego, że „umożliwiają” przeprowadzenie zajęć. Istnienie ich stanowi samodzielną wartość.

Dla dzieci ważne jest, żeby doświadczyły, że normy nie są wymierzone przeciwko nim, nie są wyrazem władzy dorosłych, lecz ich życzliwości i troski („Nie pozwalam ci bić innych dzieci, bo nie chcę żeby je bolało. Tak samo nie pozwoliłabym innym zadawać bólu tobie”).

Sposób egzaminowania norm stanowi ważną informację korygującą skutki urazów związanych z dyscypliną. Jeśli prowadzący czuwa spokojnie, nie gniewając się i nie karząc, a jednocześnie w życzliwy sposób nie dopuszcza do łamania norm, to doświadczenia taki mają szanse zmienić nastawienie dzieci do dyscypliny.

Do góry