Ocena brak

PROGRAM ZAJĘĆ SOCJOTERAPEUTYCZNYCH DLA DZIECI ZE SZKÓŁ PODSTAWOWYCH - PROCES SOCJOTERAPEUTYCZNY: Odreagowanie emocjonalne

Autor /Feliks Dodano /05.09.2011

Przebudowa struktur poznawczych i zmiana wzorców zachowań, dotykając bolesnych doświadczeń urazowych, uwalnia związane z nimi emocje. Ich zablokowanie uniemożliwia zajście zmian w sferze poznawczej i behawioralnej, a przez to powstaje proces socjoterapeutyczny. Przeżywane przez dzieci uczucia muszą zostać wyrażone. Dlatego dobrze jest, gdy w trakcie zajęć dzieci mają możliwość śmiania się, ożywionego mówienia, krzyku, pocenia się, drżenia, pewnej swobody ruchowej.

Odreagowanie emocjonalne jest procesem naturalnym dla każdego człowieka. Nie potrzeba dzieci uczyć odreagowania. Wystarczy okazać im swe zainteresowanie, cierpliwość i zrozumienie, a one zaczną się śmiać i mówić w sposób ożywiony.

Odreagowanie niektórych emocji (np. głęboki żal, poczucie krzywdy) następuje w formie płaczu. Wymaga to zapewnienia płaczącemu dziecku zrozumienia i ochrony przed ośmieszeniem.

W kulturze istnieje stereotyp deprecjacji płaczu i osoby płaczącej. Często błędnie utożsamia się doznawanie bolesnego urazu z płaczem – oznaką pozbywania się jego psychologicznych skutków.

Cierpliwe towarzyszenie dzieciom ujawniającym emocje jest dla dorosłych na ogół dość trudne. Dzieje się tak głównie dlatego, że oni sami odczuwają potrzebę znalezienia uważnych słuchaczy i ujawnienia własnych trudnych spraw i emocji. Dodatkowym czynnikiem jest tu „nielogiczność” podawanych przez dziecko przyczyn własnych emocji. Dzieci przeważnie nie są świadome powodów własnych przeżyć. Racjonalność bezpośredniej przyczyny odreagowania nie ma jednak żadnego znaczenia. Dzieci przeważnie „wybierają” jakiś pretekst, aby ujawnić emocje dotyczące ważnej, czasem odległej w czasie sprawy. Na przykład płacz nad popsutą zabawką może wynikać z przeżywanego przez dziecko lęku związanego z domowymi konfliktami rodziców. Z pewnych powodów dzieciom jest łatwiej konfrontować się z problemem popsutego samochodu niż z zagrożeniem wynikającym z problemów rodziców. Jednak i ten płacz przyniesie dziecku ulgę i pozwoli mu się później łatwiej koncentrować na nauce lub weselej bawić.

Do góry