Ocena brak

PROGRAM ZAJĘĆ SOCJOTERAPEUTYCZNYCH DLA DZIECI ZE SZKÓŁ PODSTAWOWYCH - FORMA ZAJĘĆ SOCJOTERAPEUTYCZNYCH

Autor /Feliks Dodano /05.09.2011

Socjoterapia polega na celowym stwarzaniu dzieciom warunków (doświadczeń społecznych0 umożliwiających zajście procesu socjoterapeutycznego (przebudowę sądów poznawczych, wzorców zachowań i odreagowanie emocjonalne). Proces ten może odbywać się w trakcie zajęć ujętych w różne formy. Mogą to być zajęcia kółka zainteresowań, drużyny harcerskiej, wycieczki szkolne lub nawet zajęcia reedukacyjno-wychowawcze.

O tym, czy będą one zajęciami socjoterapeutycznymi, decyduje sposób ich prowadzenia przez nauczyciela.

Socjoterapię określa cel zajęć. Jeśli głównym celem pracy z uczniami jest stwarzanie im doświadczeń korygujących zaburzenia (a nie na przykład realizacja celów turystycznych trakcie wycieczki czy edukacyjnych w przypadku kółka zainteresowań), to są to zajęcia socjoterapeutyczne. Jeśli uwzględnione są zasady obowiązujące przy tworzeniu sytuacji socjoterapeutycznych (np. wspomniane zasady afirmacji, bliskiego kontaktu, otwartości i istnienia norm).

Formę zajęć, za pomocą których będzie realizowany program socjoterapeutycznych, powinien wybrać sam nauczyciel. Podstawę decyzji stanowią jego indywidualne możliwości i preferencje, warunki, z jakimi ma do czynienia w szkole oraz charakter grupy dzieci, dla których zajęcia są organizowane. Wybrana forma powinna umożliwiać realizację celów socjoterapeutycznych i pozwalać wychowawcy na kompetentne prowadzenie zajęć.

Prowadzenie zajęć socjoterapeutycznych jest pracą, w której ważne są osobiste cechy nauczyciela, jego zainteresowania oraz posiadane przez niego umiejętności interpersonalne. Kontakt nauczyciela z dziećmi jest podstawowym elementem tworzącym doświadczenia korygujące. Możliwości i chęci nauczyciela sprawiają, że kontakt ten może być czynnikiem prowadzącym do przewartościowania posiadanego przez dzieci obrazu świata.

Decydując o formie zajęć, nauczyciel powinien, oprócz własnych umiejętności uwzględnić charakter grupy, z którą zamierza pracować. Na przykład dla chłopców ze starszych klas szczególnie korzystną motywację do udziału w zajęciach może stwarzać perspektywa zajęć sportowo-rozwojowych.

Zaplecze, jakim dysponuje szkoła, uwarunkowania organizacyjne, jaki ona stwarza, mogą także stanowić przesłanki wyboru formy zajęć.

Ze względu na negatywne efekty procesu etykietowania wskazane jest prezentowanie zajęć socjoterapeutycznych jako zajęć wspomagających pełny rozwój i ułatwiających uczestnictwo dzieci w życiu klasy i szkoły.

Można też tworzyć specjalne programy socjoterapeutyczne inne od zajęć organizowanych w szkol, zarówno pod względem treści, jak i formy. Organizacji takich zajęć służą uwagi zawarte w rozdziale VIII oraz w aneksie do programu.

Do góry