Ocena brak

PROGRAM ZAJĘĆ SOCJOTERAPEUTYCZNYCH DLA DZIECI ZE SZKÓŁ PODSTAWOWYCH

Autor /Feliks Dodano /05.09.2011

Zajęcia socjoterapeutyczne są organizowane dla uczniów szkół podstawowych, u których zaburzenia zachowania znacznie utrudniają kontakty społeczne i są przyczyną niepowodzeń szkolnych.

W ujęciu wytycznych Departamentu Kształcenia Specjalnego i Profilaktyki Ministerstwa Oświaty i Wychowania, celem zajęć socjoterapeutycznych jest eliminowanie przyczyn i przejawów utrwalonych zaburzeń zachowania utrudniających dziecku realizację zadań życiowych. Programem socjoterapeutycznym mogą też być objęte dzieci, które uczęszczają na zajęcia wyrównujące deficyty rozwojowe lub podwyższające sprawność intelektualną. W takim przypadku zajęcia socjoterapeutyczne mogą stanowić ich uzupełnienie bądź kontynuację.

Program zawiera model tworzenia sytuacji socjoterapeutycznych, których podstawowym celem jest zmniejszenie poziomu zaburzeń zachowania u dzieci. Model składa się z opisu mechanizmu powstawania zaburzeń, propozycji ich identyfikowania i analizy oraz wskazówek dotyczących organizowania i prowadzenia grupowych zajęć z dziećmi. Dołączony do programu aneks zawiera przykładowy zestaw jedenastu scenariuszy zajęć socjoterapeutycznych.

Teoria i praktyka psychologiczna pokazuje, że istotnym i trwałym zmianom w społecznym funkcjonowaniu sprzyja systemowe oddziaływanie na szeroko rozumiane jego środowisko życiowe. Przedstawiony program nie obejmuje oddziaływania na wszystkie elementy sytuacji psychologicznej dziecka, a stanowi jedynie propozycję organizowania sytuacji psychokorekcyjnych w formie grupowych zajęć socjoterapeutycznych. Uwzględnia to, jak sądzimy, aktualne możliwości instytucjonalne i kadrowe naszego systemu szkolnego.

Przedstawiona tu propozycja opiera się na założeniu, że dostarczanie dziecku odpowiednio zorganizowanych sytuacji społecznych może wywołać zmianę psychologicznych wzorców jego zachowań. W ten sposób program wskazuje na kierunki pracy z dziećmi. Jednocześnie zaznaczyć należy, że aby wynikłe z długotrwałych przyczyn zaburzenia ustąpiły, potrzeba przeważnie intensywnych i wymagających czasu oddziaływań.

Tworząc przedstawiony program, mieliśmy na uwadze przede wszystkim jego praktyczną użyteczność, co usprawiedliwia wykorzystanie pojęć wywodzących się z różnych koncepcji psychologicznych.

Praktyka pokazuje, że wiele dzieci przejawiających zaburzenia zachowania wywodzi się z rodzin z problemem alkoholowym. Niezależnie jednak od przyczyn trudności emocjonalnych konkretnych dzieci podstawowe zasady pracy socjoterapeutycznej opartej na prezentowanym tu modelu, pozostają te same. Specyficznym problemom pracy z dziećmi alkoholików poświęcony został VI rozdział programu.

Program powstał we współpracy z zespołem pracowników Ośrodka Rozwoju Umiejętności Wychowawczych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, a zwłaszcza Barbarą Jakubowską, Alicją Kobiałką, Ewą Rose-Alster, Moniką Rościszowską-Woźniak, Zojką Sobolewską, Radką Różycką. M. Rościszowska-Woźniak jest ponadto autorką rozdziału poświęconemu zaburzeniom zachowania oraz części gier wykorzystanych w aneksie.

Do góry