Ocena brak

PRODUKCJA ROLNICZA W TOKU

Autor /Blandyna Dodano /14.08.2013

Niezakończona produkcja rolnicza, w zależności od fazy prowadzonej produkcji rolniczej może ona być zaliczana do produkcji rolniczej zakończonej i niezakończonej, czyli p.r.t. Produkcja w toku ujmuje te wszystkie produkty rolnicze, które w prowadzonym procesie nie uzyskały końcowej postaci i w zasadzie nie mogą być przeznaczone na sprzedaż lub potrzeby własne właściciela.

Są to pojęcia względne, odmiennie interpretowane w odniesieniu do produkcji zwierzęcej i roślinnej. Uważa się, że do produkcji zwierzęcej w toku zaliczane powinny być zwierzęta przeznaczone do opasu, tuczu oraz utrzymywane w gospodarstwie (przedsiębiorstwie) rolniczym w celu prowadzenia reprodukcji prostej lub rozszerzonej stada inwentarza żywego. Jednakże zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być sprzedawane lub przeznaczane do konsumpcji w zasadzie na każdym etapie prowadzonej produkcji. Utrzymując w gospodarstwie (przedsiębiorstwie) rolniczym np. produkcję trzody chlewnej, można sprzedać w każdym momencie cyklu produkcyjnego. Trzoda chlewna może być sprzedawana jako prosięta, warchlaki lub tuczniki. Sprzedane w każdym momencie zwierzęta zaliczone będą do produkcji zwierzęcej zakończonej.

Odmiennie w ewidencji i wycenie księgowej przedstawia się produkcja roślinna w toku. Do niej zaliczamy zasiewy polowe roślin uprawnych, jednoroczne nasadzenia sadów i plantacje wieloletnich krzewów (nieowocujących).

Produkcja rolnicza, a szczególnie roślinna, jest produkcją sezonową. Możliwość siewów i zbiorów przypada na różne okresy roku obrachunkowego lub kalendarzowego. W każdym okresie roku obrachunkowego w gospodarstwie (przedsiębiorstwie) rolniczym prowadzona jest produkcja, która uzyskana będzie w danym półroczu, i produkcja, na którą jedynie ponoszone są koszty, a zbiory przeprowadzone będą dopiero w roku następnym. W związku z tym istnieje konieczność wyceny wartości produkcji w toku (produkcji niezakończonej) w celu obliczenia wyniku finansowego.

Produkcja zwierzęca, stado produkcyjne obrotowe posiada w każdym momencie produkcji wartość rynkową. W gospodarstwie (przedsiębiorstwie) rolniczym wartość produkcji w toku inwentarza żywego czy stada obrotowego powinna być wyceniana na podstawie jej wartości rynkowej. Przy wycenie inwentarza żywego konieczne jest przyjęcie zasady ostrożnej wyceny. Zasada ta dotyczy zarówno stada podstawowego, zaliczanego do środków trwałych, jak i stada obrotowego, zaliczanego do środków obrotowych.

Wycena wartości produkcji roślinnej w toku wykorzystuje inne zasady. Znane są trzy metody, w pewnym sensie zależne od okresu wegetacji wycenianej produkcji roślinnej w toku. Pierwsza z metod za podstawę wyceny przyjmuje wartość przyszłej produkcji roślinnej zakończonej. W tym przypadku konieczne jest oszacowanie dodatkowych, koniecznych do poniesienia kosztów, związanych z ostatnim okresem prowadzonej produkcji roślinnej. Dotyczyć one mogą pielęgnacji i zbioru. Przyjęte koszty pomniejszą szacowaną wartość produkcji roślinnej zakończonej. Druga z metod wyceny produkcji roślinnej w toku, mniej subiektywna od poprzedniej, za podstawę przyjmuje wartość zaliczeniową hektara uprawianych i wycenianych roślin w konkretnym okresie ich wegetacji. Okres ten zależny jest od przyjętego roku sprawozdawczego, będącego podstawą obliczenia wyniku finansowego. W metodzie tej zawarta jest również pewna doza subiektywizmu taksatora. Trzecia z metod wyceny p.r.t za podstawę przyjmuje poziom ponoszonych kosztów produkcji.

Metoda ta może być wykorzystana zarówno w gospodarstwach (przedsiębiorstwach) rolniczych prowadzących ewidencję, jak i pozostałych nieprowadzących ewidencji księgowej gospodarstwach. W rachunkowości zarządczej konieczne jest przyjmowanie do wyceny wartości produkcji w toku jednostkowych kosztów zmiennych. Koszty te są podstawą obliczania marży brutto. Zasadność wykorzystywania tej metody wyceny produkcji roślinnej w toku polega na jej obiektywizmie, dzięki przyjmowaniu za podstawę kosztów faktycznie poniesionych.

Podobne prace

Do góry