Ocena brak

Proces Kształtowania wspólnej tożsamości w zakresie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w Unii Europejskiej

Autor /tadeusz Dodano /27.03.2011

Po 1989 roku ukształtowała się w Europie nowa rzeczywistość polityczna. Jej głównym wyznacznikiem było zastąpienie układu dwubiegowego, opartego na podziałach ideologicznych i rywalizacji bloków militarnych, układem opartym na współpracy przy powszechnym akceptowaniu demokracji, pluralizmu i wolego rynku jako zasad organizujących funkcjonowanie społeczeństw europejskich i stosunków między państwami. w tych warunkach międzynarodowych dokonano ponownie, w sposób suwerenny, oceny sytuacji Polski, określono obszar zamierzeń i działań politycznych, które pozwalają na najlepszą realizację polskich interesów narodowych. Wśród nich wyodrębnić można następujące 3 priorytety:

- powrót Polski do świata zachodniego poprzez integrację z instytucjami europejskimi i euroatlantyckimi

- budowanie jak najlepszych stosunków z sąsiadami

- współpraca w skali regionu, służąca jego stabilizacji i wzmocnieniu pozycji Polski.Państwa członkowskie Unii Europejskiej realizują Wspólną Politykę Zagraniczną i Bezpieczeństwa opierając się na:

~ aktywnej współpracy, bez zastrzeżeń, w duchu lojalności oraz wzajemnej solidarności

~ powstrzymywaniu się od działań, które są sprzeczne z interesami Unii lub, które mogłyby osłabić jej skuteczność jako spójnej siły w stosunkach międzynarodowych.

Unia osiąga powyższe cele poprzez:

- określenie zasad oraz ogólnych wytycznych Wspólnej polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa

- decydowanie o wspólnych strategiach- podejmowanie wspólnych działań

- przyjmowanie wspólnych stanowisk

- umacnianie regularnej współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w prowadzeniu Polityki.

Podobne prace

Do góry