Ocena brak

PROCES KSZTAŁTOWANIA SIĘ ZACHODNIEJ HEMISFERY (AMERYKA ŁACIŃSKA I ANGLOSASKA) - PRZEMIANY W AFRYCE PÓŁNOCNEJ

Autor /Edzio Dodano /10.06.2011

Napoleon dążył do podbicia Egiptu jednak nie było to łatwe (klęska pod Ablu Kir). Inwazja Napoleona najbardziej korzystna była dla Anglii, która rozpoczęła proces budowania wpływów w tym kraju. Francja popierała namiestnika Egiptu Muhammada Alego, który próbował rozszerzyć swą niezależność. Udało mu się pokonać wojska syryjsko-tureckie jednak jego plany musiały być zgodne z polityką wielkich mocarstw stąd doszło do podpisania kompromisowego układu 07.05.1833 r. na mocy którego Muhammad (Ibrahim Paszy-dowódca) otrzymał zarząd nad Syrią.

Oba kraje uznały ten układ za krzywdzący i wkrótce doszło do wojny między Egiptem i Turcją. Decydująca bitwa miała miejsce blisko Eufratu 24.06.1839 r., w której zwyciężył Egipt. Poprzez interwencję mocarstw Muhammad musiał wycofać swe wojska z Syrii, ale uzyskał Egipt we władanie dziedziczne. Nowy namiestnik – Said udzielił Francuzom koncesji na budowę Kanału Sueskiego.. Budowę rozpoczęto 1859 r. a ukończono w 1869 r. Próba podboju Etiopii została zniweczona przez Wielką Brytanię. Armia Egipska zaatakowała Etiopię parę lat później (1875 r). jednak poniosła (klęskę rok później).

Przyczyną wojny Francji z Algierią było uderzenia konsula francuskiego chustką przez zniecierpliwionego heja, co król Karol X uznał za obrazę i rozpoczął wojnę w 1830r. Francja ostatecznie pokonała wspieraną przez Maroko Algierię w 1847 r. Francja zajęła Algierię, dochodziło jednak do kolejnych buntów

Mocarstwa Europejskie wykazywały też duże zainteresowanie odizolowanym Marokiem. Pierwsze przywileje handlowe udało się uzyskać Anglii. Hiszpania wypowiedziała w 1859 r. wojnę Maroko, którą szybko wygrała rozszerzając teren enklaw hiszpańskich. Maroko utrzymało niepodległość, ale stawało się terenem coraz ostrzejszej rywalizacji państw europejskich.

Do góry