Ocena brak

Próby rozwiązania kryzysu zadłużeniowego

Autor /Wladek Dodano /03.06.2011

  • Świat nie był przygotowany na takie kryzysy

  • Poszukiwano rozwiązań, było wiele koncepcji, problemem było rozłożenie kosztów pomiędzy wierzycieli i dłużników

Pierwsze propozycje – zapewnić dalszy dopływ funduszy pożyczkowych aby uchronić te gospodarki przed całkowitym załamaniem – pomoc dla Meksyku 1982

Kolejne – powiązanie dalszej pomocy ze zmianami strukturalnymi

*najbardziej znany PLAN BAKERA 1985 – wspólne przedsięwzięcie MFW, BŚ, banków komercyjnych zakładające wspomaganie eksportu w kraju zadłużonym poprzez dopływ nowych kierowanych kredytów – objęto planem 15 państw – bez efektów – ze względu na małą wiarygodność przedstawionych projektów restrukturyzacyjnych

  • inne propozycje – stabilizacja stopy procentowej dla spłacanych odsetek;

końcem lat 80. okazało się że działania te niewiele dają, wierzyciele muszą się bardziej zaangażować – czyli ponieść koszty

najbardziej radykalne rozwiązania to:

  • umorzenie całości

  • umorzenie części zadłużenia

  • obniżenie poziomu długu do jego wartości rynkowej

  • dostosowanie obsługi długu do możliwości dłużnika

ciekawy plan – Brady,ego 1989 - założenia:

  • kraje zadłużone przeprowadzą reformy gospodarcze uzgodnione z MFW iBŚ

  • twórcy planu zapewnią instrumenty finansowe i kredyty na realizację programów

  • duży sukces, szczególnie Meksyk

to spowodowało powstanie technik restrukturyzacji długu:

  • debt/equity swap – dług kraju jest wykupywany przez inwestora zagranicznego i zamieniany w kraju dłużniczym na udziały w przedsiębiorstwach bądź jako udział w nowych inwestycjach - Chile, Meksyk, Filipiny

buy-back arrangement – kraj zadłużony, za zgodą wierzycieli wykupuje na rynku wtórnym swoje zadłużenie, obowiązuje cena rynkowa (w 1988 cena 100$ długu meksykańskiego wynosiła 48$, polskiego – 38$, peruwiańskiego – 5$)

  • ale to nie takie proste – mogą pojawić się nieprawidłowości – np. afera polskiego Funduszu Obsługi Zadłużenia Zagranicznego

Debt/nature swapzamiana długu na inwestycje w ochronę środowiska; tak udało się Polsce w stosunku do części długu skandynawskiego.

Obecnie problemy te nie straciły na aktualności

  • Poziom zadłużenia wielu państw rozwijających się wzrasta

  • Aktualne są postulaty o ustaleniu takich kierunków rozwoju gospodarki światowej, aby uwzględniać potrzeby biednych

  • Potrzebna jest większa pomoc ze strony wierzycieli

  • Oprócz MFW i BŚ angażują się organizacje międzynarodowe – szczególnie agendy ONZ (np. program redukcji długów państw najsłabiej rozwiniętych),

  • Deklaracja milenijna z 2000.

Konsensus z Monterrey/Meksyk z 2002 – wiceprzewodniczący konferencji ONZ – Marek Belka - celem konferencji było wypracowanie efektywnych mechanizmów finansowania rozwoju w ramach pomocy krajom rozwijającym się i najbiedniejszym

Ruchy społeczne na całym świecie – np. Koalicja Jubileusz 2000 - prowadziła światową kampanię, mającą na celu uzyskanie redukcji zadłużenia międzynarodowego 52 najbiedniejszych krajów świata

Szczyt G 8 w Gleneagles/Szkocja 2005 – decyzja o zwiększeniu pomocy rozwojowej dla Afryki o 50 mld $ i anulowanie długów najbiedniejszym krajom świata.

Zdecydowano również o kierunkach działań w Afryce na najbliższe lata. Chodzi o wprowadzenie powszechnego dostępu do leków na AIDS i pomoc dla afrykańskich rządów, przestrzegających prawa

  • Wszystkie te działania nie dadzą efektu od razu, ale stanowią realną alternatywę dla terroryzmu, dającą nadzieję na lepszą przyszłość.Zapowiedziano także próbę liberalizacji handlu. Zdaniem ekonomistów właśnie bariery handlowe uniemożliwiają rozwój afrykańskim producentom żywności

  • Bogate kraje utrzymują bowiem zaporowe cła na ich produkty, same z kolei dopłacają do eksportu własnej żywności, także do Afryki

  • Afrykańscy producenci nie mogą dlatego sprostać konkurencji z dotowanym eksportem

G8,- to koalicja wpływowych państw świata. W skład grupy wchodzą: Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Włochy, Japonia i Stany Zjednoczone (G6, 1975), Kanada (G7, 1976) i Rosja (1998)

Przywódcy państw G8 spotykają się na corocznych szczytach gospodarczych i politycznych. Szczyty te są okazją do protestów organizowanych przez antyglobalistów. Lokalizacja szczytu zmienia się rotacyjnie według następującej kolejności: Francja, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Niemcy, Japonia, Włochy, Kanada, Rosja. Ostatni szczyt G8 odbył się w 2006 roku w Sankt Petersburgu w Rosji. Obecnie G8 przewodzą Niemcy, które zastąpiły Rosję.

Przyjmuje się, że w skład G8 wchodzą państwa najbogatsze, co nie jest ścisłe, ponieważ nie włączono np. Chin - czwartej potęgi gospodarczej świata

Korporacje międzynarodowe w gospodarce światowej

  • Przeobrażenia w gospodarce światowej wymusiły umiędzynarodowienie działalności

  • W ten sposób gospodarka światowa stała się systemem podmiotów powiązanych ze sobą stosunkami międzynarodowymi

Podmioty:

  • Przedsiębiorstwa krajowe wchodzące w relacje międzynarodowe

  • Przedsiębiorstwa międzynarodowe

  • Gospodarki narodowe – wraz z instytucją państwa

  • Ugrupowania integracyjne

  • Organizacje międzynarodowe.

Otwartość gospodarek narodowych i liberalizacja handlu powodują, że przedsiębiorstwa krajowe muszą konkurować na własnym rynku z podmiotami zagranicznymi

  • Sam rynek stwarza konieczność umiędzynarodowienia i coraz trudniej kogoś określić jako przedsiębiorstwo krajowe.

Kupuje się towary, korzysta z usług, obserwuje się politykę postępu techniczno-organizacyjnego, w jakiś sposób konkuruje się z nimi

  • Obecnie – przy tak wielkiej liberalizacji gospodarki światowej to przedsiębiorstwa międzynarodowe a nie państwa narodowe decydują o kształcie, kierunkach i charakterze wymiany międzynarodowej

Takie przedsiębiorstwa przechodziły zmiany/ewolucję dzięki podstawowym czynnikom:

Postęp naukowo-techniczny – wprowadzanie zmian, ulepszeń, usprawnień i radykalnych innowacji w organizacji pracy przedsiębiorstwa, szczególnie w zaopatrzeniu, produkcji i dystrybucji

  • Nowoczesne rozwiązania, dostępność informacji oraz dyfuzja technologii prowadzą do technoglobalizmu – czyli rosnącego umiędzynarodowienia, tworzenia, stosowania i rozprzestrzeniania się technologii

Konkurencja międzynarodowa – kształtuje się pod wpływem postępu technicznego oraz zmian po stronie popytu i podaży

Rynek producenta przekształcił się w rynek konsumenta, który decyduje o ostatecznym kształcie wyrobu.

Zmiany w zakresie popytu – ujednolicenie i zsynchronizowanie potrzeb, wymagań i preferencji nabywców.

Aby dotrzeć do klientów przedsiębiorstwa muszą przyspieszyć swoje reakcje na zmiany rynkowe

Następuje kompresja:

Czasu – jak najszybciej, najkrócej produkcja, badania, cykl życia produktu

Przestrzeni – wpływa na przepływ produktów i zintegrowanie podmiotów zlokalizowanych w różnych krajach

Obecnie polityka ekonomiczna państwa wyraża się:

W integracji i W stworzeniu i przyjęciu korzystnych warunków współpracy międzynarodowej

Podobne prace

Do góry